Zygmunt Bolesław Siciński

Porucznik kawalerii rezerwy, syn Macieja i Teodory z domu Echausty, urodził się 28 lipca 1899 roku w majątku Bednary, gmina Pobiedziska, w powiecie poznańskim. W połowie roku 1917 został zmobilizowany do armii niemieckiej. Walczył na froncie zachodnim. W grudniu 1918 roku organizował ochotnicze oddziały polskie na terenie powiatu śremskiego. Walczył pod Zbąszyniem w powstaniu wielkopolskim. W lutym 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku. Skończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy w 1920 roku i kurs w Centrum Szkolenia Kawalerii w Grudziądzu w 1921 roku. Służył w 1. i 15. Pułku Ułanów oraz w 70. Pułku Piechoty. Porucznikiem ze starszeństwem mianowany od 1 czerwca 1921 roku. Przeniesiony do rezerwy 30 sierpnia 1924 roku z przydziałem do 15. Pułku Ułanów. Należał do koła Związku Oficerów Rzeczpospolitej Ignacego Mościckiego od 1932 roku. Zmobilizowany został w 1939 roku do Ośrodka Zapasowego Wielkopolskiej Brygady Kawalerii w Kraśniku.
Uczęszczał do gimnazjum w Poznaniu i Śremie. Od 1913 roku właściciel wsi Małachowo w powiecie śremskim. Po wojnie z Małachowa przeniósł się do Oporowa w powiecie leszczyńskim, gdzie objął stanowisko urzędnika gospodarczego (rządcy) w majątku Witolda Morawskiego, złożonego z trzech folwarków: Krzysztofowo, Aleksandrowo, Kalinowo. W 1934 roku przeniósł się do Krzysztofowa w powiecie gostyńskim, a przed wybuchem wojny do Winnogóry w powiecie średzkim, gdzie pracował jako agronom.

Żonaty z Janiną z domu Łukomską, miał syna Witolda.
Żona otrzymała od męża dwie kartki z Kozielska wysłane 24 listopada 1939 roku i 22 lutego 1940 roku.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 015/1 z 5 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 9-11 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Zygmunt Bolesław Siciński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Upamiętniony na krzyży katyńskim w Pobiedziskach (1990), na tablicach pod Kościańskim Krzyżem Wschodnim (2007) oraz na tabliczkach pamięci Ofiar Katynia przy średzkiej kolegiacie (2010). Wymieniony wśród ofiar sowieckich związanych z gminą Dolsk (2024).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Zygmunta Sicińskiego zostały odnalezione: różne listy oraz tabakierka (0298).