Kazimierz Baraniecki
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 16 lutego 1900 rok Opalenica, powiat nowotomyski, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): porucznik rezerwy piechoty
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 9-11 kwietnia 1940 roku
Porucznik rezerwy piechoty, syn Piotra i Franciszki z domu Burdajewicz, urodził się 16 lutego 1900 roku w Opalenicy w powiecie nowotomyskim. W czerwcu 1918 roku wcielony do armii niemieckiej. Powstaniec wielkopolski, walczył pod Zbąszyniem i Międzychodem. Uhonorowany krzyżem „Za Waleczność”. W 1920 roku brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 7. Pułku Strzelców Wielkopolskich na froncie ukraińskim i litewsko-białoruskim. W ofensywie na Kijów, przede wszystkim przy ataku na dworzec w Berdyczowie (26 kwietnia 1920 roku) oraz podczas kontrofensywy na Mińsk, okazał dzielność, pozostając na powierzonym mu stanowisku pod Wołkowyskiem do ostatniej chwili, za co otrzymał Order Virtuti Militari V klasy.
W 1929 roku ukończył kurs dla oficerów piechoty w Szkole Podchorążych Rezerwy nr 7 w Śremie i został mianowany podporucznikiem rezerwy. Ćwiczenia rezerwy odbywał w 62. Pułku Piechoty i 57. Pułku Piechoty. Zmobilizowany do 57. Pułku Piechoty. W 1939 roku wchodził w skład Ośrodka Zapasowego 14. Dywizji Piechoty. W 1939 roku zmobilizowany do 57. Pułku Piechoty.
Odznaczony medalami pamiątkowymi: Pamiątkowym Krzyżem za Waleczność, Medalem za wojnę 1919-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości w 1929 roku, Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę” w 1938 roku i Medalem Niepodległości w 1938 roku.
Ukończył sześcioklasową szkołę powszechną w Opalenicy. Absolwent seminarium nauczycielskiego w Wolsztynie. Nauczyciel w szkole powszechnej w Podrzewiu w powiecie szamotulskim od 1 sierpnia 1922 roku, a od 1 sierpnia 1935 roku kierownik Publicznej Szkoły Powszechnej w Podrzewiu.
Żonaty z Marią z domu Bussler, miał syna Macieja i córkę Katarzynę.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 017/1 z 5 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 9-11 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Kazimierz Baraniecki został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Nowotomyska lista Katyńska. Historia i pamięć. [12]
Powstańcy Wielkopolscy w grobach katyńskich [15]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w mogiłach katyńskich [29]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]
https://pl.wikipedia.org/wiki/Kazimierz_Baraniecki [57]
Kawalerowie orderu Virtuti Militari
Bracia Baranieccy – stoi młodszy Kazimierz (16.02.1900),
siedzi starszy Ludwik (25.07.1897).
Obaj niekwestionowani bohaterzy wojenni, powstańcy wielkopolscy, odznaczeni orderem Virtuti Militari za udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku.
Ludwik Baraniecki zginął 24 lipca 1920 r. podczas odwrotu na Warszawę, nie doczekał cudu nad Wisłą.
źródło: https://ckibopalenica.pl/dzien-zaduszny-na-opalenickiej-nekropolii/
źródło: zdjęcie udostępnione przez rodzinę
źródło: materiały własne Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu
Patent
Piąty rok stracznej wojny europejskiej zgotował Niemcom i ich sprzymierzeńcom klęskę i upadek. Francja z Entantą tryumfują. Sprawiedliwość dziejowa wskrzesiła Polskę, Ojczyznę naszą. Gdy trony cesarzy chwiać się poczęły a korony spadać z głów tyranów i samolubów, lud polski chwycił za broń i wypędził odwiecznych wrogów z nad Wisły i Warty. W wiekopomnym tym dziele pomógł Ojczyźnie do zerwania więzów
Kaźmierz Baraniecki
Rada Ludowa Miasta Poznania chcąc na mocy uchwały swej z dnia 3-go listopada 1919 roku spłacić dług wdzięczności i dać wyraz uznania, wynagradza patriotyczny czyn
Pamiątkowym Krzyżem „Za waleczność”
Rada Ludowa Miasta Poznania
prezes, dr. Czesław Meissner, sekretarz Stanisław Chmielewski
Virtuti Militari
Order Virtuti Militari
St. szer. Baraniecki wykazał się niezwykłą dzielnością 26 IV 1920 podczas ataku na dworzec w Berdyczowie w trakcie ofensywy na Ukrainie. Następnie podczas ofensywy na Białą Ruś pełnił należycie swoje zadania.
24 VII 1920 pod Wołkowyskiem, podczas ofensywy okazał swoją dzielność pozostając do ostatniej chwili na powierzonym mu stanowisku. Wykazał się wielką dzielnością i sprężystością podczas wszelkich walk.
Za czyny te został odznaczony Orderem VM 5 kl. nr. 314. Odznaczony również Medalem Niepodległości.
Zaświadczenie
Poświadczam niniejszym, ze starszy szeregowiec Baraniecki Kazimierz okazał się wybitnie w walkach pod Berdyczowem dnia 26.4.20 r. jak w ten czas ofensywy na białą Ruś. Podczas ofensywy wytrwał do ostatku na swojem posterunku pod Wołkowyskiem dnia 24.7.20.
Mania Jan, plutnowy
źródło zaświadczeń: https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/VM/I.482.54-4535.pdf
Zaświadczenie
Poświadczam niniejszym, że opis czynu starszego szeregowca
Baranieckiego Kazimierza w rubryce 5 zgadza się w zupełności, co
własnoręcznie sprawdzam,
Preiss, plutonowy
Konieczek, plutonowy
Życiorys Kazimierza Baranieckiego
z kwestionariusza kawalera
orderu Virtuti Militari
Urodziłem się dnia 16 lutego 1900 r. w Opalenicy pow. grodziski. Od
szóstego roku życia uczęszczałem do miejscowej szkoły powszechnej, którą ukończyłem w roku 1914. Miałem zamiar zostać nauczycielem, lecz nie osiągnąłem mego celu, z powodu wrogiego usposobienia mych rodziców do germanizmu. Czując zapal do nauki, zabrałem się do muzyki. W czerwcu 1918 byłem zmuszony przerwać naukę z powodu powołania mnie pod broń do armji niemieckiej, w której przebywałem do 22 grudnia tegoż roku. Dnia 24 grudnia 1918 r. wstąpiłem w szeregi powstańców wielkopolskich, które się wówczas tworzyły w rodzinnym mieście. Brałem czynny udział w walkach za froncie zachodnim pod Zbąszyniem, Międzychodem i Rynarzewem. W marcu 1920 r. wyjechałem z 61 p.p. na front ukraiński i brałem udział w ofensywie na Kijów. Za waleczność
zostałem mianowany st. szeregowcem. Następnie brałem udział w
ofensywie do Berezyny i defensywie do Warszawy oraz powtórnej
ofensywie do Mińska aż do zawarcia rozejmu. Dnia 2 grudnia 1920 r.
zostałem odznaczony orderem „Virtuti Militari”. Z rozkazu pułku
wyjechałem na kurs szkoły podoficerskiej do Śremu, który ukończyłem z wynikiem bardzo dobrym, poczem zostałem wysłany na kurs instruktorski do Bydgoszczy, który ukończyłem z wynikiem wybitnym. Mając na celu dobro społeczne i zamiłowanie do zawodu
nauczycielskiego, skorzystałem z rozkazu dotyczącego zwalniania
ochotników. Zostałem zwolniony ze służby wojskowej i po przygotowaniu się, zdałem egzamin częściowy i otrzymałem posadę nauczycielską w Podrzewiu w 1922 r. W roku 1926 zdałem egzamin dojrzałości a w roku 1928 drugi egzamin nauczycielski. W roku 1929 brałem udział w skróconym kursie dla oficerów piechoty w Śremie i zostałem mianowany podporucznikiem rez. Jako podporucznik rez. odbyłem ćwiczenia w roku 1931 i 1932 w 62 p.p. w Bydgoszczy. Rozkazem Min. Spraw Wojskowych zostałem przydzielony do 57 p.p. w Poznaniu. Zdając sobie sprawę z zadania wychowawcy i nauczyciela, zorganizowałem w miejscowości szkolnej P.W. Koło L.G. P.P. i Koło Czerwonego Krzyża, w których pracuję
z zamiłowaniem dla dobra Państwa.
Niniejszy kwestionariusz wypełniłem zgodnie z prawdą,
Kazimierz Baraniecki
Modrzewie, data 29 maja 1933 r.
źródło: https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/VM/I.482.54-4535.pdf
Dokument ślubu nr 5
Owińska, dnia dwudziestego ósmego kwietnia tysiąc dziewięćset trzydziestego czwartego (28 kwietnia 1934 r.)
Przed niżej podpisanym urzędnikiem stanu cywilnego stawili się dziś celem zawarcia związku małżeńskiego:
1. Pan młody Kazimierz Baraniecki, nauczyciel, kawaler, co do osobistości znany, rzymskokatolickiego wyznania, urodzony dnia 16.02.1900 roku w Opalenicy, powiat Nowy Tomyśl, zamieszkały w Podrzewiu, powiat Szamotuły syn kotlarza Piotra Baranieckiego i jego zmarłej małżonki Franciszki z domu Burdajewicz, zamieszkałego w Opalenicy, powiat Nowy Tomyśl.
2. Panna młoda Marja Bosslerówna (Bossler), nauczycielka, panna co do osobistości znana, rzymskokatolickiego wyznania, urodzona 4.11.1902 roku w Owińskach, powiat Poznań, zamieszkała w Owińska Zakład, powiat Poznań, córka emeryta Teodora Bosslera i jego małżonki Katarzyny z domu Jastrzębowska, zamieszkałych w Owińskach, powiat Poznań.
Jako świadkowie przybrani zostali i stawili się:
3. emeryt Teodor Bossler co do osobistości znany, w wieku lat 75, zamieszkały w Owińskach Zakład, powiat Poznań.
4. Kotlarz Piotr Baraniecki co do osobistości znany, w wielu lat 64, zamieszkały w Opalenicy, powiat Nowy Tomyśl.
Urzędnik stanu cywilnego zapytał każdego z narzeczonych z osobna i kolejno, czy pragną zawrzeć związek małżeński. Gdy narzeczeni odpowiedzieli na to pytanie twierdząco, wówczas urzędnik stanu cywilnego orzekł, iż na mocy kodeksu cywilnego są oni odtąd prawozgodnie skojarzonemi małżonkami.
Odczytano, przyjęto i podpisano;
Urzędnik stanu cywilnego: [Kościański]
Zgodność powyższego wyciągu z główną księgą zawartych małżeństw urzędu stanu cywilnego w Owińskach, powiat poznański, potwierdza się niniejszym.
Owińska, dnia 13 maja 1934 roku
źródło: materiały własne Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu
źródło: materiały własne Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu
źródło: zdjęcie udostępnione przez rodzinę
Poznań, dnia 6 kwietnia 1929 roku
Kuratorium Okręgu Poznańskiego wydał dekret ustalenia o numerze I.5170/29. Dokument zawiadamia pana Kazimierza Baranieckiego, tymczasowego nauczyciela w szkole w Podrzewiu, powiat szamotulski, o mianowaniu na stanowisko stałego nauczyciela publicznych szkół powszechnych.
Dokument podpisał kurator Okręgu Szkolnego – dr. J. Namysł.
Na dole dokumentu znajduje się informacja, iż p. Baraniecki dnia 18-go kwietnia 1929 roku złożył przysięgę służbową wobec inspektora szkolnego.
źródło: materiały własne Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu
Poznań, dnia 18 czerwca 1935 roku
Kuratorium Okręgu Szkolnego Poznańskiego w Poznaniu kieruje pismo do pana Kazimierza Baranieckiego, nauczyciela i pełniącego obowiązki kierownika publicznej szkoły powszechnej w Podrzewiu, pow. szamotulskie. Naczelnik Biura Personalnego J. Bednarek, za kuratora Okręgu Szkolnego poinformował o mianowaniu Kazimierza Baranowskiego z dniem 1 sierpnia 1935 roku w drodze konkursu kierownikiem trzy-klasowej publicznej szkoły powszechnej w Podrzewiu, pow. szamotulski.
źródło: materiały własne Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu
Poznań dnia 13 maja 1938 roku
źródło: materiały własne Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu
źródło: materiały własne Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu
źródło: materiały własne Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu
Listy
Kozielsk, list bez daty
Najdroższa Żonko, Maciejku i Kasiuchno!
Dużo czasu upłynęło a nie dawałem żadnego znaku życia o sobie. Sytuacja wytworzyła się taka, że nie można było tego uczynić. Teraz spodziewam się, że co miesiąc Wam jakąś wiadomość prześlę o sobie. Jeżeli możesz Marysiu, proszę również o jeden liścik miesięcznie. Na razie niech to będzie liczba maksymalna. Co do siebie samego, jestem zdrów i czuję się nieźle. Myślę o Was Najdroższe moje Istoty. Często spotykam się z kolegami: Krusiem, dr Owsianym z Szamotuł, Hoffmanem z Opalenicy i niektórymi z Poznania. Brak mi Wileżyny (?) Co u Was słychać nowego? Czy jesteście w Podrzewiu na tym samym miejscu – mieszkaniu, czy macie Czy macie jakie środki utrzymania? To jest moją największą troską. Odjeżdżając nie miałem o to spokoju. Chciałem Tobie Marysiu przysłać część pensji na Wasze utrzymanie lecz nie szło na żaden sposób pieniędzy wysłać, mimo, że przekazy i pieniądze miałem i mam jeszcze
gotowe. Wprawdzie one ubywają, lecz chowam je dla Was byle tylko miały jeszcze swoją wartość. Gdy powrócę i zacznę pracować to znów będzie lepiej; byle nam zdrowie dopisywało. Martwię się o Kasiuchnę, bo miałem jakiś dziwny sen, który mnie zaniepokoił. Śniłem także o Macieju, że robił Tatusiowi miejsce w łóżeczku i uśmiechał się swymi czarującymi oczętami. Maciejek niech zastępuje swego tatusia aż do powrotu. Niech będzie grzeczny i słucha Mamy i nie czyni krzywdy Kasi. A pieski żyją? Ponieważ zbliża się przyszły miesiąc i Twoje imieniny Kochanie, składam Tobie już dzisiaj moje najserdeczniejsze życzenia. Przede wszystkim życzę Ci zdrowia i wszystkiego tego czego pragniesz. Do przyszłego pisania listu to cały miesiąc czasu. Proszę Marysiu Najdroższa, napisz co będzie można: jak żyjecie, o zdrowiu, o dzieciach, może też o Władku i o tym co słychać o Józefie itp. Nic o nich mi nie wiadomo. Muszą być po drugiej stronie, jeżeli żyją. To samo i pewnie p. Dudziak. Ostatni raz widziałem się z nim dwudziestego piątego września. Na razie kończę. Załączam jak najserdeczniejsze pozdrowienia i ucałowania dla Ciebie i małych Pociech,
Wasz Tatuś
Adres do mnie proszę pisz w języku rosyjskim tak jak jest podany:
С.С.С.Р. Смоленская (Rosja) область
[м.] Козельск.
Почтовый ящик № 12.
Баранецкий Казимир Петрович
ZSRR, Obwód Smoleński
Kozielsk, skr. poczt. 12
Baraniecki Kazimierz Piotrowicz
Trochę nie kształtnie lecz uczę się dopiero po rosyjsku. Przyszły adres na pewno będzie miał lepsze pismo.
Ostatnia linia to moje nazwisko i imię ojca.
źródło: materiały własne Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Kazimierz Baraniecki otrzymał swój Dąb Pamięci w Szkole Podstawowej w Michorzewie (d.Gimnazjum Publiczne w Miechorzewie) przy ulicy Szkolnej 2 (Kuślin).
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
