Porucznik piechoty rezerwy, syn Ludwika i Zofii z domu Szymańskiej, urodził się 8 grudnia 1900 roku w Krotoszynie. Wcielony do 5. Lubuskiego Pułku Artylerii pod koniec I wojny światowej. Od początku stycznia w kompanii krotoszyńskiej walczył w Powstaniu Wielkopolskim. Wstąpił do Wojska Polskiego. Ukończył kurs w Szkole Podchorążych w Poznaniu, a w marcu 1920 roku skierowany na front wschodni w wojnie polsko-bolszewickiej. Zwolniony do rezerwy. W latach 1927, 1930 i 1932 odbył ćwiczenia w 62. Pułku Piechoty w Bydgoszczy, a w 1934 roku w 56. Pułku Piechoty w Krotoszynie. W 1939 roku został zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 25. Dywizji Piechoty.
Odznaczony Krzyżem Walecznych.
Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego. Magister prawa. Sprawował funkcję burmistrza Krotoszyna.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Jan Gibasiewicz został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Kapitan został wymieniony na Krzyżu Katyński w Krotoszynie.
Literatura: 2, 15, 17, 19
