Władysław Feliks Siniecki
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 21 czerwca 1903r. Koźmin, powiat poznański, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939r.): porucznik rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 23-24 kwietnia 1940r.
Porucznik rezerwy, syn Jana i Cecylii z domu Lewandowicz, urodził się 21 czerwca 1903 roku w Koźminie w powiecie poznańskim. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Śremie. Porucznikiem mianowany 1 stycznia 1936 roku. Należał do 7. Szpitala Okręgowego.
Absolwent Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu Poznańskiego z 1929 roku. Doktoryzował się w 1937 roku. Pracował w Katedrze Farmacji Stosowanej Uniwersytetu Poznańskiego na stanowisku adiunkta. Zajmował się badaniami mikrosublimacji i reakcjami mikrochemicznymi przetworów galenowych. Był zaangażowanym działaczem harcerskim.
Żonaty.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 040/1 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 23-24 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Władysław Feliks Siniecki został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na Krzyżu Katyńskim w Krotoszynie (1991) oraz na tablicy farmaceutów w kościele OO Dominikanów w Poznaniu (2023).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Władysława Sinieckiego zostały odnalezione: legitymacja urzędnika państwowego, kartka pocztowa, list z nadawcą: Irena Sinicka, Łódź, świadectwo szczepienia w Kozielsku nr 707 oraz różaniec (02369).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Śladem zbrodni katyńskiej [5]
Pamięci pracowników uczelni poznańskich – ofiar zbrodni katyńskiej [13]
Żołnierska droga przez Mękę. Wielkopolanie w obozach sowieckich [17]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]
Zbrodnia katyńska. Wielkopolanie w dołach śmierci, Katynia, Charkowa i Miednoje [33]
Krzyż Katyński w Krotoszynie
Postawiony i poświęcony na cmentarzu parafialnym w Krotoszynie
w 51 rocznicę zbrodni katyńskiej, w dniu 18 maja 1991 roku.
Z inicjatywy rodzin ofiar zamordowanych przez NKWD w Katyniu i innych miejscach kaźni, a pochodzących z regionu Krotoszyna lub związanych z powiatem krotoszyńskim.
Krzyż ma 5 metrów wysokości. Pośrodku spleciony sznur symbolizuje skrępowane ręce zamordowanych oficerów.
U podstaw Krzyża wmurowano ozdobną urnę z ziemią katyńską.
„A jeśli komu droga otwarta do nieba,
Tym co służą Ojczyźnie”
Jan Kochanowski
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Krzy%C5%BC_Katy%C5%84ski_w_Krotoszynie
TABLICA FARMACEUTÓW WIELKOPOLSKICH
Ponad jedną trzecią farmaceutów wymienionych na tablicy stanowią ofiary zbrodni katyńskiej, a przecież to nie wszyscy. Brakuje nazwisk
Maksymiliana Elke (1901-1940), absolwenta poznańskich studiów farmaceutycznych w 1927 roku, a także Kazimierza Wysockiego (1892-1940), właściciela apteki w Opalenicy, który w 1939 roku został zmobilizowany do 7. Szpitala Okręgowego w Poznaniu. W Lesie
Katyńskim strzałem w potylicę Rosjanie zamordowali również Antoniego Majorowicza, właściciela Apteki im. Adama Mickiewicza przy ul. Mickiewicza w Poznaniu. W 1939 roku Julian Nietupski (1893-1940) był kierownikiem apteki 7. Szpitala Okręgowego Korpusu nr VIII w Poznaniu. Uczestniczył w kampanii wrześniowej i po jej zakończeniu znalazł się w niewoli sowieckiej. Zginął w Katyniu. Kilka dni później NKWD przyszło po jego żonę, dzieci i dalszych krewnych. Wszyscy zostali zesłani na Sybir. W siedzibie NKWD w Charkowie zginął Stefan Mroczkiewicz (1905-1940), który w 1931 roku ukończył studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Poznańskim. Przez kilka lat pracował w Aptece „Pod Złotym Lwem” w Poznaniu, następnie uzyskał dyplom Oficerskiej Szkoły Sanitarnej i przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie został kierownikiem Apteki Centralnej przy ul. Gdańskiej. Zmobilizowany do 7. Szpitala Okręgowego w Poznaniu, wraz z nim znalazł się na wschodzie Polski i trafił do obozu w Starobielsku. Został zastrzelony w siedzibie NKWD w Charkowie.
Polegli farmaceuci byli bardzo młodzi i kreatywni. Wielkopolska Okręgowa Izba Aptekarska i Oddział PTFarm w Poznaniu ze swoją Sekcją Historii Farmacji zatroszczyli się o zachowanie pamięci o nich i okolicznościową tablicą wpisały ich tragiczne losy w dzieje Poznania.
źródło: https://farmacjawielkopolska.pl/uploads/farmacja/21/PDF.pdf
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Władysław Siniecki otrzymał swój Dąb Pamięci dzięki Urzędowi Miasta i Gminy Koźmin Wielkopolski przy ulicy Stary Rynek 11.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
