Edmund Szymański
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 5 września 1908 rok Nieświatowice, powiat wągrowiecki, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): podporucznik rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 30 kwietnia 1940 roku
Podporucznik rezerwy, syn Józefa i Balbiny z domu Sobkowiak, urodził się 5 września 1908 roku w Nieświatowicach w powiecie wągrowieckim. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Grudziądzu. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem 1 stycznia 1933 roku i przydzielony do Pułku Piechoty.
Absolwent seminarium nauczycielskiego w Słupcy z 1927 roku. Nauczyciel, kierownik szkoły powszechnej w Pietruciach.
Żonaty z Zofią z domu Łopatów, miał dwóch synów: Edmunda i Mariana oraz córkę Donatę.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 052/1 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 30 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Edmund Szymański został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy początkowo nierozpoznanym ciele Edmunda Szymańskiego na karteczce dołączonej do listu pisanego przez żonę Zofię został podpisany prawdopodobnie chłopczyk Edmund Szymański (0583).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]