Andrzej Stachowski

Starszy przodownik Policji Państwowej, syn Michała i Franciszki z domu Wojtkowiak, urodził się 19 listopada 1889 roku w Morownicy. Ukończył siedem klas szkoły powszechnej. W czasie I wojny światowej w armii niemieckiej. Absolwent z 7 kwietnia 1921 roku kursu przodowników przy Komendzie Wojewódzkiej Policji Państwowej w Stanisławowie. Służbę pełnił w Policji Państwowej w Stanisławowie od 16 kwietnia 1920 roku jako prowizoryczny posterunkowy w komisariacie miejskim, od 1929 roku jako dzielnicowy w komisariacie, od 1937 roku komendant plutonu, a od 17 maja 1939 roku i nadal we wrześniu 1939 roku w referacie budżetowo-gospodarczym Komendy Wojewódzkiej.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty, miał dwoje dzieci.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 050/3 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 29 kwietnia – 1 maja 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Andrzej Stachowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na tablicach pod Kościańskim Krzyżem Wschodnim (2007).