Porucznik administracji rezerwy, syn Antoniego i Franciszki z domu Skuteckiej, urodził się 24 maja 1889 roku w Grabowie nad Prosną. Powołany do armii niemieckiej w 1915 roku. Walczył na froncie wschodnim. Po wybuchu powstania wielkopolskiego niezwłocznie przyłączył się do niego, biorąc udział w walkach o Poznań. Od lutego 1919 roku pełnił funkcję podoficera rachunkowego. 13 maja 1919 roku mianowany został podporucznikiem administracji wojskowej. Od 1 stycznia 1920 roku był oficerem gospodarczym. W 1921 roku zdemobilizowany jako porucznik (starszeństwo od 1 czerwca 1919 roku) z przydziałem do Batalionu Sanitarnego, a w 1937 roku do 4. Szpitala Okręgowego. Zgłosił się do wojska we wrześniu 1939 roku, wyjechał do Warszawy. W nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej.
W 1905 roku uczestniczył w strajku szkolnym, za co został relegowany ze szkoły. Po wojnie pracował jako prezes zarządu Spółdzielni Spożywców Zgoda w Poznaniu, zajmującej się prowadzeniem sieci sklepów (po wojnie sieć przyjęła nazwę Społem). Razem z rodziną mieszkał na ulicy Skarbka (Ostroróg) w Poznaniu.
Żonaty z Marią z domu Szczepaniak, miał dwóch synów: Zygmunta i Zdzisława oraz trzy córki: Izabela, Krystyna i Maria.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 017/1 z 5 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 9-11 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Wandalin Antoni Sierszeński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Wandalina Sierszeńskiego zostały odnalezione: świadectwo szczepienia w Kozielsku, fotografia, różne pisma, medalik, adres: Maria Kasprzakowa, Poznań, Wilda 44 (0543).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Powstańcy wielkopolscy w grobach katyńskich [15]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]
