Jan Sztul

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Jana i Michaliny z domu Antoniak, urodził się 19 czerwca 1888 roku w Czempiniu w powiecie kościańskim. Ukończył cztery (sześć?) klasy szkoły ludowej w Czempiniu. W latach 1909-1911 odbył obowiązkową służbę wojskową w armii niemieckiej. Po powrocie do cywila aż do 11 września 1920 roku pracował jako odlewnik w fabryce Kruppa w Essen. We wrześniu 1920 roku powrócił do kraju. 24 września 1920 roku przyjęty do Policji Państwowej województwa tarnopolskiego jako prowizoryczny posterunkowy i przydzielony na posterunek Policji Państwowej w Germakówce w powiecie Borszczów. Ukończył kurs dla posterunkowych w Okręgowej Szkole Policyjnej w Kołomyi w 1920 roku. 12 maja 1921 roku przeniesiony na posterunek Policji Państwowej w Hołhoczach w powiecie Podhajce. 24 marca 1921 roku stabilizowany jako posterunkowy. 11 czerwca 1924 roku przeniesiony na posterunek Policji Państwowej Zawałów. W 1926 roku ukończył kurs przodowników we Lwowie, po czym krótko służył na posterunku Policji Państwowej w Wiśniowczyku, a następnie na posterunku Policji Państwowej w Podhajcach, gdzie służył do września 1939 roku. 1 kwietnia 1933 roku awansował do stopnia starszego posterunkowego.
Odznaczony Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty ze Stanisławą z domu Szalbierz, miał trzech synów: Edmunda, Jana i Józefa oraz córkę Władysławę.

Aresztowany przez NKWD jesienią 1939 roku w Podhajcach.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 057/2-19 z maja 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Jan Sztul został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).