Stanisław Skromny vel Świnka

Posterunkowy Policji Państwowej, Stanisława Świnki i Marii z domu Dąbrowskiej, urodził się 22 kwietnia 1889 roku w Stawie, województwo poznańskie. 28 lipca 1925 zmieniono nazwisko dla całej rodziny na Skromny. W czasie I wojny światowej służył w armii niemieckiej na froncie zachodnim, gdzie został ranny. W 1915 roku został ranny. W policji od 1920 roku. Służbę pełnił w jednostkach policji w Poznaniu, od października 1936 roku w Komisariacie Miasta – kierował ruchem ulicznym. Przeniesiony do Komisariatu PKP. We wrześniu 1939 roku na Posterunku Kolejowym Policji Państwowej w Poznaniu.
Ukończył dwie klasy szkoły powszechnej. Początkowo mieszkał w Paruszewie, a następnie w Poznaniu.

Żonaty z Józefą z domu Remisz, miał czterech synów: Kazimierza (1918), Mariana Józefa (1920), Tadeusza Franciszka (1922) i Henryka Mieczysława (1926).

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 020/2 z 9 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 13-16 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Stanisław Skromny vel Świnka został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).