Telesfor Synoradzki

Porucznik pospolitego ruszenia, syn Zenona i Heleny z domu Koszcząby, urodził się 28 lutego 1894 roku w Michalinowie w powiecie inowrocławskim. W 1915 roku został wcielony do armii niemieckiej. Wysłany na front zachodni jako lekarz, w szpitalu poznał swoją przyszłą żonę. Służył w jednostce artylerii w Poznaniu, był też lekarzem w obozie jeńców rosyjskich w Legnicy, pracował w szpitalu polowym w Skopje w Macedonii. Po wojnie wrócił do Polski. W końcu grudnia 1918 roku przyłączył się do powstania wielkopolskiego. Jako lekarz 70. Pułku Piechoty uczestniczył w walkach na froncie północnym w rejonie Szubina i Łabiszyna. W 1920 roku został przydzielony do szpitala wojskowego w Poznaniu. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, został ciężko ranny. Porucznikiem mianowany został 1 czerwca 1919 roku i przydzielony do 7. Szpitala Okręgowego. W 1939 roku w składzie kadry zapasowej Szpitala Okręgowego nr 7. Zmobilizowany w ostatnich dniach sierpnia, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej po 17 września.
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Niepodległości.
Gimnazjum humanistyczne w Wągrowcu ukończył w 1912 roku. Studia medyczne rozpoczął w Lipsku (Berlinie), a ukończył w trakcie wojny na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu we Wrocławiu w 1918 roku. Doktorat uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1921 roku. Po przejściu do cywila był lekarzem i dyrektorem szpitala miejskiego w Koźminie. Działał społecznie – prezes Związku Naprawy Rzeczypospolitej, członek Towarzystwa Powstańców i Wojaków w Koźminie.

Żonaty z Alicją z domu Meyer.
W styczniu żona otrzymała list z obozu w Kozielsku.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 036/3 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20-22 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Telesfor Synoradzki został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na tablicach Krzyża Katyńskiego w Krotoszynie (1991).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Telesfora Synoradzkiego zostały odnalezione: książeczka oszczędnościowa PKO, książka oszczędnościowa Kasy Oszczędnościowej m. Poznania, legitymacja nadania Krzyża Niepodległości, świadectwo szczepienia w Kozielsku Nr 1164, czyste blankiety receptowe oraz 3 listy (0894).