Marcin Słowiński

Przodownik Policji Państwowej, syn Józefa i Marianny z domu Trzcielińskiej, urodził się 8 grudnia 1883 roku w Mikstacie w województwie poznańskim. Ukończył sześć klas szkoły powszechnej. W czasie I wojny światowej walczył w armii niemieckiej. W Straży Ludowej od 19 grudnia 1918 roku do 1 lipca 1919 roku w Mikstacie, a następnie był w Obronie Krajowej. Od 10 listopada 1919 roku w Żandarmerii Krajowej, z której automatycznie przeszedł do Policji Państwowej. Służył w policji województwa poznańskiego. Od stycznia 1934 roku i nadal we wrześniu 1939 roku komendant posterunku Policji Państwowej w Kamieńcu w powiecie kościańskim.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę” i Srebrnym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Jadwigą, miał trzech synów: Jana, Stanisława i Józefa oraz córkę Jadwigę.

19 październiku 1939 roku przebywał w obozie przejściowym NKWD w Juchnowie, skąd 26 października 1939 roku przekazany do obozu NKWD w Ostaszkowie. Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 012/2 z kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 9-11 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Marcin Słowiński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na tablicach pod Kościański Krzyżem Wschodnim (2007).