Maksymilian Grześkowiak

Porucznik piechoty rezerwy, syn Andrzeja i Agnieszki z domu Kazimierowskiej, urodził się 19 lipca 1899 roku w Opalenicy. W 1916 roku powołany do wojska niemieckiego. Walczył na różnych frontach. Uczestnik powstania wielkopolskiego. Brał udział w rozbrajaniu Niemców i zdobywaniu komend dworcowych w Gnieźnie i w Inowrocławiu. Uczestniczył w walkach z niemiecką strażą graniczną w okolicach Złotnik Kujawskich, w Tarkowie i Nowej Wsi pod Bydgoszczą. W 1919 roku wcielony do 5. Pułku Piechoty Wielkopolskiej. Przydzielony do 68. Pułku Piechoty. Zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 17. Dywizji Piechoty. Awansowany do stopnia podporucznika w 1934 roku, a następnie 19 marca 1939 roku do
stopnia porucznika.
Osiadł w Bydgoszczy, gdzie zajmował się akwizycją. 19 lutego 1928 roku przeniósł się do Poznania. Od 1939 roku urzędnik Zarządu Miejskiego w Poznaniu.

Żonaty z Teresą z domu Stiller, miał syna Janusza (1931).

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 040/2 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 23-24 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Maksymilian Grześkowiak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Upamiętniony wśród ofiar zbrodni katyńskiej w Opalenicy (2008).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Maksymiliana Grześkowiaka, wojskowego (w mundurze) – znajdowały się książeczka oficerska (legitymacja oficera rezerwy), list z nadawcą: Wacława Gadomska (Poznań ul. Łukowa 14), 2 kartki pocztowe, świadectwo szczepienia w Kozielsku (02591).