Marian Gawron

Porucznik rezerwy piechoty, syn Wojciecha i Marii z domu Kawali, urodził się 29 kwietnia 1899 roku w Grodzisku w województwie poznańskim. Do powstania wielkopolskiego przystąpił w grudniu 1918 roku. Uczestniczył w walkach w Poznaniu, a w lutym 1919 roku, w ramach oddziału jarocińskiego, w walkach pod Jutrosinem i Rawiczem. W czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku walczył na froncie ukraińskim i litewsko-białoruskim. Przebywał w niewoli bolszewickiej. W Wojsku Polskim do 1921 roku. Po zakończeniu wojny po pobycie i służbie w Wilnie został skierowany do 69. Pułku Piechoty w Gnieźnie. Zdemobilizowany w 1921 roku po ukończeniu kursu gospodarczego przy Intendenturze Okręgu Generalnego w Poznaniu. W 1923 roku przeniesiony do rezerwy. Będąc w rezerwie w 1935 r. ukończył kurs oficerów budżetowo – rachunkowych. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem 1 lipca 1925 roku, a porucznikiem
19 marca 1939 roku. We wrześniu 1939 roku zmobilizowany do 55. Pułku Piechoty i mianowany II adiutantem. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. Po wkroczeniu wojsk radzieckich do Polski został wzięty do niewoli 17 września 1939 roku.
W latach 1914-1917 pracował jako elew kasowy i sekretarz w majątku księcia Olgierda Czartoryskiego w Sielcu Starym koło Jutrosina. Następnie jako kasjer w majątku Dalborowice koło Sycowa w latach 1917-1918 i Szydłów koło Jarocina. Po zwolnieniu do rezerwy był księgowym w majątku Bugaj w powiecie wrzesińskim. Mieszkał w Miłosławiu.
W 1939 roku należał do Koła Miłosław Związku Powstańców Wielkopolskich. Zweryfikowany 20.12.1934 roku pod numerem 13186 jako powstaniec wielkopolski przez Związek Powstańców Wielkopolskich.

Żonaty z Zofią z domu Deckert, miał dwóch synów: Zbigniewa i Andrzeja oraz dwie córki: Krystynę i Barbarę.

Z ewidencji obozowej z kwietnia 1940 roku wynika, że był osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Informacja o nim znajdowała się w notatniku prowadzonym przez Feliksa Gadomskiego i znalezionym przy
zwłokach autora.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 036/2 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20-22 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Marian Gawron został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Znajduje się również wśród 13 mieszkańców ziemi grodziskiej upamiętnionych na Pomniku Katyńskim w Grodzisku Wielkopolskim (2018) oraz na głazie Golgota Wschodu na terenie Zakładu Poprawczego w Grodzisku Wielkopolskim (2014).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Mariana Gawrona znajdował się niewysłany do żony list oraz fotografię (03707).