Mieczysław Trzeciak

Mieczysław Trzeciak

DANE PODSTAWOWE

Data i miejsce urodzenia: 21 sierpnia 1889 rok Puśniki, gmina Krzyżanówek
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): kapitan służby zdrowia rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Twer-Miednoje
Zamordowany: 29 kwietnia – 1 maja 1940 roku

Kapitan służby zdrowia rezerwy, syn Ignacego i Heleny z domu Kleniewskiej, urodził się 21 sierpnia 1889 roku w Puśnikach, gmina Krzyżanówek. W Wojsku Polskim ochotniczo od 19 stycznia 1919 roku. Kapitanem ze starszeństwem mianowany 1 czerwca 1919 roku. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 18. Kompanii Sanitarnej, przeniesiony do rezerwy w 1922 roku. W latach 1923-1924 służył w Batalionie Sanitarnym Powiatowej Komendy Uzupełnień Kalisz. Przydzielony do kadry zapasowej 3. Szpitala Okręgowego. Zmobilizowany 27 sierpnia 1939 roku.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Absolwent wydziału lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Doktor nauk medycznych. Po studiach pracował jako asystent w klinice chirurgicznej uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Był ordynatorem oddziału chirurgicznego w Szpitalu św. Jakuba w Wilnie. Pracował również jako ordynator oddziału chirurgicznego Szpitala im. Przemysława II-go w Kaliszu oraz jako chirurg Miejskiego Ambulatorium przy Ośrodku Zdrowia i lekarz szkolny Gimnazjum Mechanicznego w Kaliszu. W 1939 roku zamieszkały w Kaliszu.

Żonaty z Marią, miał córkę Marię Danutę i pasierba Władysława Kelm.
Rodzina otrzymała jeden list z obozu w Starobielsku w kwietniu 1940 roku (z dnia 15 marca 1940).

Przebywając w obozie NKWD w Ostaszkowie, pracował jako chirurg w ambulatorium obozu. Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 051/2 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 29 kwietnia – 1 maja 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Mieczysław Trzeciak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Literatura:
Miednoje, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [3]
Śladem zbrodni katyńskiej [5]
Kaliszanie – ofiary zbrodni katyńskiej [9]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zamordowani Kalininie pochowani w Miednoje [253]


Mieczysław Trzeciak w mundurze, 1913 rok
Mieczysław Trzeciak w mundurze, 1913 rok
Bracia  Trzeciak 1913 rok
Bracia Mieczysław i Czesław Trzeciak,
majątek Puśniki 1913 rok

źródło: https://www.muzeawielkopolski.pl/szukaj/2/Trzeciak

Bracia Trzeciak z Matką Heleną
Bracia Trzeciak z Matką Heleną, 1908 rok

Opinia Mieczysłąwa Trzeciaka

Przeniesienie do rezerwy

Wilno, dnia 1 czerwca 1922 roku

Kapitan lekarz Trzeciak Mieczysław d-ca 29. komp. san. 29. Dyw. p. opuszcza swoje stanowisko wobec przeniesienie do rezerwy. Pracowity i sumienny o wielkim poczuciu obowiązku, zostawił po sobie pamięć ze wszech miar dzielnego samodzielnego oficera. Żegnając go, wyrażam mu pełne uznanie i podziękowanie za owocną i sumienną pracę i życzę mu powodzenia w nowem życiu.

Kaczyński, Generał-ppor, Dowódca Grupy
źródło: https://www.muzeawielkopolski.pl/szukaj/2/Trzeciak

Pochwalne uznanie


Dowództwo 18. Dywizji Piechoty, dnia 24.VI.1921 rok

(…) przez cały okres walk jakie staczała Dywizja w czasie ofensywy na Ciechanów, Mławę, Kowel, Łuck, Pińsk i dalej na wschód – kompania sanitarna przez zupełne zrozumienie i sumienne spełnianie swych zadań – szybko i sprawnie opatrując i ewakując rannych i chorych oddaje ogromne usługi tak Dywizji, jak też i wszystkich oddziałom przydzielonym taktycznie do mojej grupy. Po zwycięskim ukończeniu wojny z nastaniem rozejmu zostaje 18. Kompania sanitarna przydzielona do 36. Brygady Piechoty i stwarza przy bardzo ciężkich warunkach szpital w Sarnach.
Szpital ten funkcjonuje jako epidemiczny w czasie epidemii duru plamistego i powrotnego oraz malarii i dzięki intensywnej, niestrudzonej pracy swego personelu kładąc wielkie zasługi w zwalczaniu epidemii.
Za owocną i gorliwą pełną poświęcenia pracę wyrażam d-com 18. komp. san. mjr. lek. Wieszeniewskiemu, por. lek. Gorczycy i kpt. lek. Trzeciakowi, wszystkim oficerom, lekarzom i szeregowym oraz całemu personelowi szczere i serdeczne podziękowanie, a w imieniu Służby pochwalne uznanie i życzę im, by nadal w ten sam sposób spełniając swe obowiązki pracowali ku chwale Rzeczypospolitej.

Franciszek Krajowski, Generał-porucznik i D-ca Dywizji
źródło: https://www.muzeawielkopolski.pl/szukaj/2/Trzeciak

Przeniesienie do rezerwy Mieczysław Trzeciak 1922 rok

Dowód osobisty Mieczysław Trzeciak
Dowód osobisty Mieczysław Trzeciak
Dowód osobisty Mieczysław Trzeciak

Mieczysław Trzeciak w mundurze
Mieczysław Trzeciak w mundurze
Mieczysław Trzeciak z żoną Marią, pasierbem Waładysławem i nowo narodzoną córką Marią Danutą.
Mieczysław Trzeciak z żoną Marią, pasierbem Władysławem Kelm i córką Marią Danutą w beciku, Puśniki 1930 rok.

źródło: https://www.muzeawielkopolski.pl/szukaj/2/Trzeciak
Fotografia zbiorowa Mieczysław Trzeciak na uniwersytecie wileńskim 1924 rok
Mieczysław Trzeciak – fotografia zbiorowa pod Kliniką Chirurgiczną Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, 1927 rok
Doktor Mieczysław Trzeciak wśród pacjentów i pielęgniarek Wilno 1927 rok
Mieczysław Trzeciak wśród studentów, lekarzy i pielęgniarek, Wilno 1927 rok
Mieczysław Trzeciak wśród pacjentów, Wilno 1927 rok
Mieczysław Trzeciak z pacjentami, Wilno 1927 rok
Mieczysław Trzeciak, Warszawa 1912 rok
Mieczysław Trzeciak, Warszawa 1912 rok
Mieczysław Trzeciak, Rosja 1918
Mieczysław Trzeciak w mundurze,
Rosja 1918 rok

Opinia – Wilno, dnia 20.III.1929

Niniejszym stwierdzam, że dr Mieczysław Trzeciak pracował w Klinice Chirurgicznej Uniwersytetu Stefana Batorego od dnia 1.X.1922 roku do dnia 30.IX.1928 jako starszy asystent tejże Kliniki. W ciągu pełnych 6 lat pracy miałem możliwość poznać p. Dr Trzeciaka jako lekarza sumiennego, pracowitego, oddanego swemu szczytnemu zawodowi bez zastrzeżeń. Dobry diagnosta, w technice operacyjnej biegły, w aseptyce bezwzględnie pewny, na leczenie pooperacyjne zwracał szczególną uwagę.
W stosunku do chorych był zawsze uprzejmy i łagodny, w stosunku do kolegów poprawny i lojalny, Opuścił Klinikę na własną prośbę.

prof. dr K. Michejda

Zaświadczenie Mieczysława Trzeciaka
Opinia dotycząca Mieczysław Trzeciaka ze szpitala w Wilnie

Zaświadczenie, Poznań – dnia 2.I.1939

Izba Lekarska Poznańsko-Pomorska zaświadcza, że
dr med. univ. Trzeciak Mieczysław ur. 22.VIII.1889r. w Puśnikach
na mocy przedłożonych dokumentów:
1. Uwierzytelnionego odpisu dyplomu na stopień doctoric medicinea universae, wydanego przez Uniwersytet Warszawski dnia 10.VII.1924 r.
2. uwierzytelnionego odpisu zaświadczenia na prawo do wykonywania praktyki lekarskiej w Państwie Polskim, wydanego przez Wileński Urząd Wojewódzki Wydział Zdrowia Publicznego dnia 29.VIII.1928r. L.5946/IV,
został z dniem 1.IV.1938r. wpisany na listę członków Izby Lekarskiej Poznańsko-Pomorskiej (…).

źródło: https://www.muzeawielkopolski.pl/szukaj/1/Trzeciak


Poszukiwania Mieczysława Trzeciaka po wojnie

Władysław Kelm, pasierb poszukiwał ojca po wojnie. W 1947 roku Ambasada w Moskwie potwierdzała, że tryb zwolnienia i repatriacji Mieczysława Trzeciaka jest w trakcie załatwiania. Po 1956 roku rodzina wysłała listy do Ambasady Polskiej w Moskwie, do obywatela Gomułki, do Urzędu Pełnomocnika Rządu ds. repatriacji prosząc o pomoc w odnalezieniu Ojca. W treści przywoływali fakt mobilizacji do wojska w 1939 roku, aresztowania przez sowietów i osadzenia w obozie w Ostaszkowie. Rodzina otrzymała list, a po wojnie kilka osób potwierdziło jego pobyt w Rosji w trakcie wojny. Odpowiedzi z Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie i Moskwie z 1957-58 roku informowały o „poszukiwaniach w toku” lub o tym, że „nie został odnaleziony na terenie ZSRR”.

Poszukiwanie Mieczysława Trzeciaka po wojnie

Katyń…
ocalić od zapomnienia

Mieczysław Trzeciak otrzymał swój Dąb Pamięci dzięki staraniom Parafii pw. św. Michała i św. Floriana w Warszawie przy ulicy Floriańskiej 3.

Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.

Katyń... Ocalić od zapomnienia

Powiązane wpisy

Scroll to Top