Paweł Szyfter

Kapitan rezerwy, syn Pawła i Stanisławy z domu Kop, urodził się 13 kwietnia 1893 roku w Stęszewie w powiecie poznańskim. Z dniem 1 sierpnia 1914 roku został zmobilizowany do armii niemieckiej. Walczył na froncie wschodnim i zachodnim. 1 stycznia 1917 roku zwolniony z wojska. Aktywnie włączył się do przygotowań powstania wielkopolskiego. W październiku 1918 roku wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, uczestniczył w walkach powstańczych. 6 stycznia 1919 roku uczestniczył w zdobywaniu lotniska na Ławicy. W 1919 roku dostał przydział do 55. Pułku Piechoty. Uczestniczył w walkach o Lwów. W 1920 roku służył w 15. Pułku Artylerii Polowej. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1922 roku w stopniu
porucznika przeszedł do rezerwy. W 1929 awansował na kapitana rezerwy. Po ogłoszeniu mobilizacji w sierpniu 1939 roku zgłosił się do służby w Poznaniu.
Odznaczony Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Niepodległości i Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921.
Uczęszczał do Gimnazjum imienia Karola Marcinkowskiego w Poznaniu (wówczas gimnazjum im. Augustyny Wiktorii w Poznaniu). W czasie nauki w gimnazjum w Poznaniu należał do Towarzystwa Tomasza Zana. Maturę zdał w 1914 roku. Studiował agronomię w Berlinie, a następnie prawo na Uniwersytecie Poznańskim. Po przejściu do rezerwy administrował majątkiem w Młynowie, a następnie majątkiem w Wyszkowie w powiecie szamotulskim. Aktywnie działał w Powiatowym Komitecie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego na powiat Szamotuły, m.in. zorganizował i umundurował na własny koszt 50 członków Przysposobienia Wojskowego, finansował imprezy sportowe i ćwiczenia wojskowe. Był dyrektorem Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych w Poznaniu.

Żonaty z Haliną z domu Cynk, miał syna Zygmunta oraz dwie córki: Aleksandrę i Krystynę.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 015/2 z 5 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 9 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Paweł Szyfter został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).