Tadeusz Szułdrzyński
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 16 listopada 1906 rok Bolechowo, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): podporucznik rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 16-19 kwietnia 1940 roku
Podporucznik rezerwy, syn Tadeusza i Wandy z domu Wysogota-Zakrzewskiej, urodził się 16 listopada 1906 roku w Bolechowie w powiecie poznańskim. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu z 1931 roku. Należał do 15. Pułku Ułanów. Porucznikiem mianowany ze starszeństwem 1 stycznia 1937 roku i przydzielony do 10. Pułku Ułanów.
Maturę uzyskał w Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu w 1926 roku. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego z 1930 roku.
Żonaty z Marią Moniką hrabianką Korwin z domu Kossakowską, miał córkę Helenę (1937).
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 032/2 z 14 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 16-19 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Tadeusz Szułdrzyński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]
źródło: https://myzmarcinka.pl/
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Zdzisław Zygmunt Szulczewski otrzymał swój Dąb Pamięci staraniom Koła Żołnierzy 10 Pułku Ułanów Litewskich i Ich Rodzin w Białymstoku przy ulicy Jana Kilińskiego 7.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
