Antoni Szarwak

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Jana i Anny z domu Reizner, urodził się 9 stycznia 1896 roku w Kołybcu w powiecie wągrowieckim. Ukończył cztery klasy szkoły ludowej w Rakowie w 1910 roku. 16 czerwca 1916 roku zmobilizowany do armii niemieckiej, służył na froncie zachodnim, gdzie 29 września 1918 roku dostał się do niewoli angielskiej. 9 stycznia 1919 roku zgłosił się do Armii Polskiej we Francji i został przydzielony do kompanii sztabowej 1. Dywizji Strzelców (późniejszej 13. Dywizji Piechoty), z którą wiosną 1919 roku powrócił do kraju i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Zdemobilizowany 1 kwietnia 1921 roku. 16 stycznia 1922 roku przyjęty do Policji Państwowej województwa stanisławowskiego jako prowizoryczny posterunkowy i skierowany na posterunek Policji Państwowej Wołoszów w powiecie Nadwórna, gdzie został stabilizowany w stopniu posterunkowego. W 1923 roku ukończył kurs posterunkowych w Okręgowej Szkole Policyjnej w Stanisławowie i 20 listopada 1923 roku został przeniesiony na posterunek Policji Państwowej Bitków. 1 sierpnia 1934 roku przeniesiono go na posterunek graniczny Policji Państwowej w Woronience na stanowisko p.o. komendanta posterunku, stamtąd 29 marca 1935 roku został przeniesiony na posterunek Policji Państwowej w Worochcie. 1 lutego 1937 roku otrzymał awans do stopnia starszego posterunkowego. 25 października 1938 roku został przeniesiony na posterunek Policji Państwowej w Tomaszowce w powiecie Kałusz, gdzie służył do września 1939 roku.
Odznaczony Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Marią z domu Leginowicz, miał syna Jana.

Po wkroczeniu Armii Czerwonej ukrywał się w górach w okolicy Tomaszowiec, gdzie został schwytany przez miejscowych Ukraińców, sprowadzony do Tomaszowiec i tam 9 października 1939 roku aresztowany przez NKWD.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 042-359 z kwietnia 1940 roku.