Franciszek Schlesinger
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 25 września 1912 rok Mnichowice, powiat kępiński, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939r.): podporucznik piechoty rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Podporucznik piechoty rezerwy, syn Franciszka z rodu rycerzy von Schlesinger h. i Jadwigi z domu Schubińskiej h. Nałęcz, urodził się 25 września 1912 roku w Mnichowicach w powiecie kępińskim. Absolwent dywizyjnego kursu podchorążych rezerwy piechoty przy 29. Pułku Piechoty z 1935 roku. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem 1 stycznia 1938 roku. Przydzielony do 60. Pułku Piechoty, w którym odbywał ćwiczenia rezerwy. Powołany jako oficer rezerwy 1 września 1939 roku do 60. Pułku Piechoty Wielkopolskiej, po walkach nad Bzurą, przebijał się przez Puszczę Kampinoską. Dotarł do Warszawy, gdzie 25 września pułk poddał się po całodniowym ciężkim boju. W nieustalonych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej.
Absolwent Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Krotoszynie z 1933 roku. Nauczyciel.
Kawaler.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Franciszek Schlesinger został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [2]
Kaliszanie – ofiary zbrodni katyńskiej [9]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
http://www.tygodnikkepinski.pl/historia-zolnierze-schlesingerzy/
Starobielsk, 19.II.1940 r.
Kochani Rodzice!
Do tej pory nie otrzymałem żadnej wiadomości od Was. Jedynie z
listu Stasia z Piotrówki i Jerzego dowiedziałem się, że wiecie o moim
tu pobycie. Jest to czwarta z rzędu pocztówka, którą stąd piszę przyczem
wysłałem jedną do wujostwa Leków. Piszcie do mnie pocztówki (po polsku), gdyż jak tu praktyka wykazała dochodzą lepiej i prędzej. Nadto wysyłajcie dublowane, istnieje bowiem większe prawdopodobieństwo trafienia. N.p. Feige otrzymał przesyłkę nr 3 nie doczekał się jednak poprzednich. W pierwszych przesyłkach prosiłem o przysyłanie samouczka j. angielskiego. Piwar’a lub książki, którą mam w domu ( Let’s -zielona…) oraz o dowolną książkę niemiecką. Zdaję sobie sprawę z trudności, ale gdyby można to przyślijcie przez kogoś z okupacji sowieckiej z uwagi na łatwiejszą komunikację. Chciałbym pobyt tu wykorzystać najracjonalniej. W bieliznę jestem już zaopatrzony.
– Co słychać w domu? Edziu, Poldek wrócili już chyba i cali? Zośka i Muntek mają podobno przymusowe ferie. Od pp. Paluszewskiego i Przybyszewskiego dowiedziałem się nieco szczegółów o Kępnie.
– Jak się ma sprawa z polską walutą. We Lwowie otrzymałem gażę i nie mam co robić !!
– Piszcie dużo i często nie czekajcie odpowiedzi, gdyż dokucza mi brak wiadomości. Ja będę pisał przy każdej nadarzającej się sposobności. – Jestem zdrowy i pełen dobrych nadziei na przyszłość.
Serdeczne pozdrowienia i uściski dla Ciotek, Wujostwa Zośki i Wszystkich w domu (…) Franek.
– Zawiadomcie Józefa Małolepszego, Słupia p/Kępnem, że syn jego mgr. Franek Małolepszy jest tu.
źródło: http://www.tygodnikkepinski.pl/historia-zolnierze-schlesingerzy/
http://www.tygodnikkepinski.pl/gazeta/2018/ nr 1270.
na cmentarzu wojennym w Charkowie.
źródło: http://www.tygodnikkepinski.pl/historia-zolnierze-schlesingerzy/