Jan Matela
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 3 października 1880 rok Poznań, powiat poznański, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): starszy posterunkowy Policji Państwowej
Miejsce kaźni i pochówku: Twer-Miednoje
Zamordowany: 11-12 kwietnia 1940 roku
Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Melchiora i Antoniny z domu Platek, urodził się 3 października 1880 roku w Poznaniu. Ukończył dwie klasy szkoły powszechnej. W policji od 1919 roku. Przez wiele lat służbę pełnił w województwie poznańskim. We wrześniu 1939 roku w Komendzie Miejskiej Policji Państwowej w Poznaniu. Starszym posterunkowym mianowany w marcu 1932 roku.
W 1910 roku pracował w banku.
Żonaty z Marią (Marianną) z domu Jóźwiak, miał syna Franciszka (1911) i dwie córki Irenę (1912) i Sabinę (1915).
Rodzina otrzymała ostatnią pocztówkę z obozu NKWD w Ostaszowie z datą 8 grudnia 1939 roku.
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 019/2 z 7 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 11-12 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Jan Matela został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Miednoje, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [3]
Śladem zbrodni katyńskiej [5]
Martyrologia policjantów województwa poznańskiego II RP [10]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zamordowani Kalininie pochowani w Miednoje [253]
źródło: materiały z Muzeum Armii Poznań
źródło: https://www.geni.com/
źródło: https://www.geni.com/
źródło: https://www.geni.com/
źródło: materiały z Muzeum Armii Poznań
źródło: https://www.geni.com/
Akt ślubu cywilnego
Jana Mateli i Marianny Jóźwiak
Swarzędz, dnia dwudziestego drugiego stycznia tysiąc dziewięćset dziesiątego roku (22.01.1910). Przed niżej podpisanym urzędnikiem stanu cywilnego stawili się dzisiaj w celu zawarcia związku małżeńskiego:
Urzędnik bankowy Jan Matela, o tożsamości uznanej na podstawie postępowania zapowiedniego, wyznania katolickiego, urodzony trzeciego października roku tysiąc osiemset osiemdziesiątego (03.10.1880) w Koninku, powiat Śrem, zamieszkały w Poznaniu przy ul. Nowej 7/8. Syn małżonków: gospodarza Melchiora Mateli i Antoniny Mateli z domu Platek, z których pierwszy zmarł ostatnio zamieszkały w Koninku, a druga zamieszkała w Koninku.
Niezamężna Marianna Jóźwiak, bez szczególnego zawodu, o tożsamości uznanej na podstawie postępowania zapowiedniego, wyznania katolickiego, urodzona dwudziestego dziewiątego stycznia roku tysiąc osiemset osiemdziesiątego dziewiątego (29.01.1889) w Kuszynie, powiat Śmigiel, zamieszkała w Sarbinowie. Córka małżonków: gospodarza Łukasza Jóźwiaka i Konstancji Jóźwiak z domu Sierackiej, obojga zamieszkałych w Sarbinowie.
Jako świadkowie zostali przybrani i stawili się:
Krawiec Józef Nawrocki, co do tożsamości uznany, 43 lata, zamieszkały w Swarzędzu.
Szewc Sylwester Gruszczyński, co do tożsamości uznany, 28 lat, zamieszkały w Swarzędzu.
Urzędnik stanu cywilnego skierował do narzeczonych pojedynczo i kolejno pytanie:
czy chcą zawrzeć ze sobą związek małżeński?
Narzeczeni odpowiedzieli na to pytanie twierdząco, po czym urzędnik stanu cywilnego ogłosił, że na mocy Kodeksu Cywilnego są oni odtąd prawnie połączonymi małżonkami.
Przeczytano, przyjęto i podpisano:
Johann Matela (pan młody)
Marianna Matela z domu Jóźwiak (panna młoda)
Józef Nawrocki (świadek)
Sylwester Gruszczyński (świadek)
Urzędnik Stanu Cywilnego
(podpis nieczytelny)
—————————
Akt ślubu w języku niemieckim – dokument pochodzi z Urzędu Stanu Cywilnego i jest wypisany na typowym pruskim formularzu z przełomu XIX i XX wieku.
źródło: Archiwum Państwowe w Poznaniu
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Jan Matela otrzymał swój Dąb Pamięci w Lasku Katyńskim w Poznaniu przy ulicy Polskiej z inicjatywy Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
