Leonard Gruszczyński

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Władysława i Marii, urodził się 23 września 1898 roku w Błaszkach w województwie poznańskim. Ukończył szkołę powszechną. W 1911 roku ukończył szkołę powszechną. Działacz niepodległościowy ps. „Topór”. Po 1918 roku odbył służbę w Wojsku Polskim, w wojnie z bolszewikami uzyskując stopień kaprala. 1 listopada 1923 roku przyjęty do Policji Państwowej. Na stopień starszego posterunkowego awansował 1 stycznia 1925 roku. W 1929 roku ukończył pięciomiesięczny kurs dla szeregowych policji w Sosnowcu. 2 września 1932 roku przeniesiony na teren województwa poleskiego, od 7 grudnia 1933 roku ponownie pełnił służbę w województwie poznańskim. Służył między innymi w komendach powiatowych Policji Państwowej w Chodzieży i Krotoszynie. W 1935 roku ukończył kurs dla komendantów posterunków Policji Państwowych w Szkole dla Oficerów Policji Państwowych. We wrześniu 1939 roku na posterunku Policji Państwowej w Borku Wielkopolskim w powiecie koźmińskim. Ewakuowany w kierunku wschodnim, zapewne 21 września dostał się do niewoli sowieckiej.

Kawaler.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 038/3 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 22-25 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Leonard Gruszczyński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Jego pamięci poświęcono tablicę w katedrze polowej WP w Warszawie.