Konstanty Gruntmejer (Gruntmeyer)

Starszy przodownik Policji Państwowej, syn Aleksandra i Emilii z domu Żułkiewicz, urodził się 20 lutego 1897 roku w Trokach. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W Wojsku Polskim mianowany podporucznikiem piechoty rezerwy ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku. Od 1918 roku do 28 lutego 1920 roku w Policji Komunalnej w Trokach. W policji od 1 listopada 1920 roku. Służył w powiecie wileńsko-trockim na posterunku w Landwarowie, Nowych Trokach, w 3. Kompanii Policji Granicznej i Wornianach, następnie w Wilnie w Rezerwie II i IV Komisariatu. 3 marca 1937 roku przeniesiony został do Poznania z przydziałem do kancelarii Komendy Miasta Policji Państwowej. Od 3 września 1937 roku w I Komisariacie Policji Państwowej. W sierpniu 1939 roku zmobilizowany do Wojska Polskiego, 57. Pułku Piechoty. Starszym przodownikiem mianowany 1 kwietnia 1922 roku.
Odznaczony Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.
Mieszkał w Poznaniu.

Żonaty z Zofią z domu Michałowską, miał syna Aleksandra oraz trzy córki: Irenę, Halinę i Alinę.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 012/2 z kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 9-11 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika i aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku. Pośmiertnie odznaczony medalem „Za Udział w Wojnie Obronnej 1939” w 1990 roku i Krzyżem Zasługi za Dzielność w 2007 roku.

Konstanty Gruntmejer (Gruntmeyer) został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).