Pilot, podporucznik rezerwy, syn Franciszka i Anieli z domu Łask, urodził się 9 lipca 1910 roku w Janikowicach na ziemi piotrkowskiej. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Dęblinie w 1935 roku. Po odbyciu ćwiczeń rezerwy mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1938 roku i przydzielony do 3. Pułku Lotniczego.
Absolwent gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim i Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki w Poznaniu.
Kawaler.
Pod koniec sierpnia 1939 roku zmobilizowany w Bazie Lotniczej nr 3 w Poznaniu. We wrześniu ewakuowany drogą powietrzną na południowy wschód Polski. 18 września 193 roku dostał się w rejonie Trembowli do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie specjalnym NKWD w Kozielsku.
Pod koniec października 1939 roku przysłał kartę pocztową do swojej narzeczonej w Poznaniu z prośbą, aby powiadomiła rodzinę w Janikowicach. Narzeczona spełniła prośbę, napisała list i przysłała kartę pocztową. Wiadomość brzmiała: „Jestem zdrów i cały. Przebywam w sowieckiej niewoli”. Na karcie była pieczęć z napisem Kozielsk (po rosyjsku). To była jedyna otrzymana przez rodzinę wiadomość.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa bez numeru z 1 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 4-7 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Józef Gliszczyński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura: 1, 17, 19, 30, 32
