Franciszek Szymkowiak

Przodownik Policji Województwa Śląskiego, syn Macieja i Anastazji z domu Lipowczyk, urodził się 14 stycznia 1897 roku w Przyborowie. W czasie I wojny światowej walczył w armii niemieckiej. Po zakończeniu wojny przyłączył się do powstania wielkopolskiego. Do Wojska Polskiego wstąpił 7 stycznia 1919 roku. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku na froncie ukraińskim, a później na froncie litewsko-białoruskim. Walczył w III powstaniu śląskim po polskiej stronie. W Wojsku Polskim służył do 14 lipca 1921 roku w 60. Pułku Piechoty. Od 20 września 1921 roku do 24 maja 1922 roku w 17. Batalionie Celnym w stopniu plutonowego. Dozorował granicę polsko-niemiecką w południowej Wielkopolsce, na odcinku od Krotoszyna do Kępna.
Do Policji Województwa Śląskiego wstąpił 5 stycznia 1923 roku. Ukończył Szkolenie Policjantów Województwa Śląskiego w Katowicach. Służbę pełnił w Bielsku do 19 maja 1924 roku w Komendzie Miejskiej Policji Śląskiej, następnie w komisariacie Policji Śląskiej do wybuchu wojny. Starszym posterunkowym mianowany 1 marca 1925 roku, a przodownikiem 1 lutego 1937 roku.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Brązowym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I klasy.

Żonaty, miał córkę.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 045/1 z 22 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 25-27 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Franciszek Szymkowiak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Uhonorowany na tablicy pomnika w Jarocinie (2019).