Stanisław Henryk Szyke

Podporucznik rezerwy, syn Władysława i Marii z domu Synkalskiej, urodził się 31 maja 1907 roku w Grzymiszewie w powiecie tureckim. Urzędnik w Zarządzie Miejskim w Łodzi. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie w 1931 roku. Podporucznikiem mianowany 1 stycznia 1933 roku i przydzielony do 29. Pułku Piechoty Strzelców Kaniowskich. W 1939 roku zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 25. Dywizji Piechoty.
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Ukończył czteroklasowe Progimnazjum Męskie w Turku (matura 1926). Skaut Męskiego Hufca Tureckiego. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego z 1935 roku, członek korporacji studenckiej K! Respublica. Od 1939 roku urzędnik kategorii pierwszej w Starostwie Tureckim, następnie urzędnik Starostwa Grodzkiego w Łodzi.

Żonaty z Marią z domu Iwankiewicz, miał syna Jacka.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 092/3 z 13 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 16-19 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Stanisław Henryk Szyke został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Henryka Szyke zostało odnalezione świadectwo szczepienia w Kozielsku o numerze 2179 (03129).