Zygmunt Słoniński (Słomiński)
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 16 kwietnia 1890 rok Lądy, powiat kaliski, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): major służby zdrowia rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Major służby zdrowia rezerwy, syn Stefana, urodził się 16 kwietnia 1890 roku w Lądach w powiecie kaliskim. Żołnierz I Korpusu Wschodniego. W Wojsku Polskim od 1918 roku. Służył w 2. Pułku Strzelców Wielkopolskich, następnie w Szpitalu Wojskowym w Częstochowie oraz Wrześni i Szpitalu Polowym nr 302. Po wojnie przeniesiony do rezerwy. Przydział mobilizacyjny do 7. Szpitala Okręgowego. Major ze starszeństwem mianowany 1 czerwca 1919 roku.
Absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu w Odessie. Doktor medycyny.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień podpułkownika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Zygmunt Słoniński (Słomiński) został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [2]
Kaliszanie – ofiary zbrodni katyńskiej [9]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]