Józef Skwara

Podporucznik rezerwy, syn Franciszka i Konstancji z domu Lisowskiej, urodził się 29 lipca 1900 roku w Targowiskach w powiecie krośnieńskim. W 1920 roku służył w 2. Pułku Strzelców Podhalańskich. Ukończył kurs w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 7a w Jarocinie. Podporucznikiem mianowany został 1 września 1932 roku i przydzielony do 69. Pułku Piechoty. W 1939 roku zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 17. Dywizji Piechoty.
Odznaczony Medalem Niepodległości.
Ukończył gimnazjum w Jaśle zdając egzamin dojrzałości w 1921 roku, a seminaryjny egzamin dojrzałości w 1923 roku. Absolwent Państwowego Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Rawiczu (1926) oraz kursu nauczycielskiego w Poznaniu (1929). Był nauczycielem w Jutrosinie, a następnie kierownikiem szkoły powszechnej w Sarnowie w powiecie rawickim (obecnie Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 2 w Rawiczu). Współzałożyciel ZNP w Rawiczu.

Żonaty z Anielą z domu Murionówna, miał czterech synów: Zbigniewa Albina (1924), Zygmunta Józefa (1930), Stanisława, Wojciecha (Piotra?) oraz dwie córki: Jadwigę Marię (1926) i Zofię.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 036/1 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20-22 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Józef Skwara został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Upamiętniony na tablicy pamiątkowej z czarnego granitu w Sarnowej, gmina Rawicz.

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Józefa Skwara zostały odnalezione: książka PKO, baretki orderowe, medalik oraz różaniec (03749).