Leon Skorupka

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Franciszka i Józefy z domu Zborowskiej, urodził się 15 czerwca 1901 roku w Bojanicach w powiecie leszczyńskim. Walczył jako ochotnik w powstaniu wielkopolskim od początku stycznia 1919 roku. Bił się na odcinku Osieczna grupy Leszno w 6. Pułku Strzelców Wielkopolskich. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w ramach 60. Pułku Piechoty od sierpnia 1919 roku.
Był starszym posterunkowym w 4. kompanii rezerwy Policji Państwowej województwa poznańskiego. W 1939 roku zmobilizowany.
Posiadał elementarne wykształcenie. W latach 1925-1928 mieszkał w Pawłowicach w powiecie leszczyńskim, gdzie prowadził gościniec. Później zamieszkał w Belęcinie, aby w 1939 roku osiąść w Kosowie, powiat gostyński. Rolnik. Posiadał gospodarstwo.

Żonaty z Agnieszką z domu Józefiak, miał pięciu synów: Edmunda (1925), Krzysztofa (1927), Henryka (1928), Maksymiliana (1934) i Ryszarda (1939) oraz trzy córki: Leokadię (1930), Martynę (1931) i Irenę (1938).

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 058/2 z kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 11-14 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Leon Skorupka został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).