Adam Siebert
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 24 listopada 1902 rok Poznań, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): porucznik saperów rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Porucznik saperów rezerwy, syn Jana i Teresy z domu Galand, urodził się 24 listopada 1902 roku w Poznaniu. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku w szeregach 7. Kompanii Telegraficznej. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Saperów w Kościuszkowskim Obozie Szkolnym Saperów w Warszawie w 1924 roku. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem 1 lipca 1925 roku, a porucznikiem ze starszeństwem 19 marca 1939 roku. Przydzielony do 7. Batalionu Saperów, w którym odbywał ćwiczenia rezerwy. Zmobilizowany we wrześniu 1939 roku trafił do Pińska, przydzielony do obrony banku. W nieznanych okolicznościach dostał się niewoli sowieckiej.
Ukończył Państwową Szkołę Mierniczą w Poznaniu w 1930 roku. Mierniczy, kierownik Wydziału Pomiarów Zarządu Miejskiego w Ostrowie Wielkopolskim.
Żonaty z Heleną z domu Witczak, miał dwóch synów: Zdzisława (1927) i Włodzimierza (1935).
W Nowy Rok 1940 roku najprawdopodobniej wysłał ostatnią kartkę do rodziny z obozu w Starobielsku.
Jeszcze w grudniu 1958 roku Zarząd Główny Polskiego Czerwonego Krzyża przesłał rodzinie informację następującej treści: W związku ze zgłoszonym zapytaniem skierowanym bezpośrednio do Radzieckiego Czerwonego Krzyża w Moskwie w sprawie poszukiwania ob. Siebert Adama, syna Jana, ur. 24.11.1902 r. Poznań, uprzejmie zawiadamiamy, że wg informacji uzyskanych z Radzieckiego Czerwonego Krzyża – w/wymieniony nie został odnaleziony na terenie Związku Radzieckiego.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Adam Siebert został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Miednoje, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [3]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
https://wiescilubonskie.pl/siebert-adam-1902-1940/
źródło: https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/510574/edition/478860/content
źródło: https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/510574/edition/478860/content
Starobielsk, 1.I.1940 r.
Najdroższa Żoneczko!
Jest rano, dzień pierwszy nowego roku, który przyniesie nam niespodzianki. Życzę Wam wszystkim przede wszystkim zdrowia. List z 4 grudnia otrzymałem 22 grudnia i zaraz odpisałem. Może nie wszystkie otrzymałaś. Kochanie wysłałem Tobie 2 września 39 roku pod adresem w Rawie Mazowieckim 200 złotych. Dowód nadania mam przy sobie i nie chcę wypuścić z ręki, nr dowodu przekazu I 22 Poznań 5 między godziną 9-10. Wpłaciłem na Wildzie w tem nowym budynku. Może będziesz mogła
coś zatrzymać. Może napisze Tobie Musielak były burmistrz wniosek w języku niemieckim o wypłacenie wyżej wymienionej kwoty. Proś go w moim imieniu, to na pewno napisze. Nie wydawaj nikomu moich prac, nawet Mikołajczakowi, który pewnie siedzi już w domu. Największa moja troska jest o Was. Nie masz z czego żyć. W razie gdy mogłabyś od Fenyerów pożyczyć, to nie krępuj się, a gdy wrócę, to oddam z procentem. Dłużnicy nie dadzą Tobie pewnie spokoju. Ja nie mogę nic przesłać i też nie chcę od Ciebie nic. Mogę zasadniczo otrzymywać dowolną ilość kartek, jednakowoż nie mogę ja pisać więcej jak jedną miesięcznie.
Ściskam Was wszystkich,
Adam
(ostatni dopisek na górze z lewej),
źródło: https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/510574/edition/478860/content
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Adam Siebert otrzymał swój Dąb Pamięci dzięki Lubońskiemu Bractwu Kurkowemu przy alei Jana Pawła II 19.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
