Andrzej Gola

Posterunkowy Policji Państwowej, syn Walentego i Rozalii z domu Pabiszczak, urodził się 22 stycznia 1885 roku w Żelazkowie, gdzie ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. Podczas I wojny światowej służył w armii niemieckiej. Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim, brał udział w oswobodzeniu Poznania. W Wojsku Polskim ochotniczo od 12 listopada 1918 roku w 8. Pułku Wielkopolskim. Od 1 kwietnia 1919 roku walczył w obronie Pleszewa, a następnie brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w stopniu kaprala.
W policji od 15 marca 1920 roku. Odbywał służbę w Szczypiornie i Opatówku. Delegowany do Komendy PP Okręgu Pomorskiego i Komendy PP Okręgu Łódzkiego. We wrześniu 1939 roku służbę pełnił w Komendzie Policji Państwowej w Kaliszu.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Mieszkał w Kaliszu.

Żonaty z Marią z domu Sobczyk, miał syna Stanisława i córkę Ewę (1908).

W październiku 1939 roku przebywał w obozie przejściowym NKWD w Juchnowie, skąd 26 października 1939 roku przekazany do obozu NKWD w Ostaszkowie. Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 05/4 z 5 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 8-9 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Andrzej Gola został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Znajduje się wśród 38 ofiar katyńskich związanych z ziemią witkowską (2020).