Kazimierz Żelisławski

(Żelisławski-Pilawa), pułkownik, syn Zygmunta i Marii z domu Migdalskiej, urodził się 15 marca 1893 roku w Adamkach w powiecie kaliskim. Wychowanek Szkoły Handlowej w Kaliszu (ukończył pięć klas), a następnie średniej Szkoły Mechaniczno-Technicznej Wawelberga i Rotwanda w Warszawie. W latach 1912-1914 studiował na Politechnice w Glons w Belgii i był w latach 1913-1914 członkiem Związku Strzeleckiego. Uczestnik I wojny światowej w szeregach armii rosyjskiej oraz I Korpusu Polskiego. Od listopada 1917 roku do czerwca 1918 roku, w stopniu podrotmistrza, walczył w szeregach 2. Pułku Ułanów, który wchodził w skład I Korpusu Polskiego w Rosji. W listopadzie 1918 roku zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego. W 1920 roku był dowódcą szwadronu w 2. Pułku Ułanów. 5 stycznia 1920 roku wykazał się w wypadzie nad Słuczą wyjątkowymi działaniami, a także będąc na czele szwadronu, doprowadził do rozbicia przeważającego liczebnie nieprzyjaciela pod Fedorowskiem, za co otrzymał Order Virtuti Militari V klasy. Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku i 26 stycznia 1922 roku otrzymał awans na stopień majora (z ustalonym starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku). 20 kwietnia 1927 roku (starszeństwo od 1 stycznia) został awansowany na stopień podpułkownika, a w 1931 roku został mianowany pułkownikiem (ze starszeństwem od l stycznia). W okresie pokoju objął w 1924 roku stanowisko zastępcy dowódcy 2. Pułku Ułanów. W 1928 roku został dowódcą 3. Pułku Ułanów Śląskich w Tarnowskich Górach. W 1937 roku objął stanowisko dowódcy 13. Pułku Ułanów Wileńskich stacjonującego w Nowej Wilejce, a z początkiem 1939 roku został dowódcą Pułku Strzelców Konnych w Płocku. W lipcu 1939 roku otrzymał rozkaz przeniesienia do Baranowicz i objął stanowisko zastępcy dowódcy Nowogródzkiej Brygady Kawalerii. Odznaczony m.in. trzykrotnie Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Niepodległości. We wrześniu 1939 roku był zastępcą dowódcy (przejściowo dowódcą) Nowogródzkiej Brygady Kawalerii. Podczas przedzierania się w kierunku granicy węgierskiej dostał się do niewoli sowieckiej.
Żonaty z Marią z domu Arnold, miał córkę Danutę i syna Zygmunta.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 017/2 z 5 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 9-11 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 awansowany na stopień generała brygady.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939r.

Kazimierz Żelisławski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017r.).