Sylwestr Węglarz

Porucznik piechoty w stanie spoczynku, syn Andrzeja i Elżbiety z domu Działoszyńskiej, urodził się 27 grudnia 1896 roku w Ostrowie Wielkopolskim. W Wojsku Polskim od 27 stycznia 1919 roku. Służył m.in. w 5. Pułku Piechoty w 1922 roku, a w latach 1923-1924 w 50. Pułku Piechoty. Od 7 stycznia 1927 roku w 15. Batalionie Korpusu Ochrony Pogranicza jako dowódca plutonu. Porucznikiem piechoty ze starszeństwem mianowany 1 sierpnia 1920 roku. W stan spoczynku przeniesiony przed 1932 rokiem. Przynależny do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łuniniec. We wrześniu 1939 roku w brygadzie Korpusu Ochrony Pogranicza Polesie w Pińsku.
Odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Żonaty.

17 września 1939 roku aresztowany w Pińsku i wywieziony w głąb ZSRR. Od 1 stycznia 1940 roku przebywał w obozie NKWD w Ostaszkowie. Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa nr 051/2 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 29 kwietnia – 1 maja 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Sylwestr Węglarz został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).