Florian Władysław Szulc
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 27 kwietnia 1891 rok Stępin, powiat rówieński, województwo wołyńskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): major piechoty
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Major piechoty, syn Teodora i Florentyny z domu Zoll, urodził się 27 kwietnia 1891 roku w Stepaniu w powiecie rówieńskim. Powołany do armii rosyjskiej w 1915 roku. W 1916 roku ukończył szkołę wojskową w Żytomierzu, odesłany na front południowo-zachodni. Na własną prośbę od 20 marca 1917 roku w I Korpusie Wschodnim. Zdemobilizowany wyjechał do rodziny na Wołyń. W styczniu 1919 roku przekroczył granicę i wziął udział w walkach w wojnie polsko-ukraińskiej. W Wojsku Polskim od 1919 roku, przydzielony do 3. Pułku Strzelców Wielkopolskich (późniejszy 57. Pułk Piechoty). Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Po wojnie nadal służył w 57. Pułku Piechoty, 3. Pułk Strzelców Wielkopolskich. Od 1935 roku komendant Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto IV. W 1939 roku w Ośrodku Zapasowym 15. Dywizji Piechoty. Awansowany na stopień majora w 1928 roku.
Odznaczony Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Zasługi, Medalem Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Szkołę powszechną ukończył w Żytomierzu, a następnie absolwent Śmielańskiej Szkoły Technicznej z 1911 roku. Uczęszczał do szkoły realnej we Lwowie (6 klas). Chemik Cukrowni, pracował w zawodzie w cukrowni na Wołyniu w latach 1911-1915. Oficer zawodowy.
Żonaty.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień podpułkownika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Florian Władysław Szulc został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [2]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Order Virtuti Militari
Dnia 21 września 1919 roku podczas wyprawy I. baonu na Stołpiszcze porucznik Szulc rzucił się do ataku na bagnety rozbijając nieprzyjaciela i ratując baon. Został ciężko ranny w ramie, ale nie opuścił swej kompanii CKM i krył z nią powrót baonu ciągle pod naciskiem nieprzyjaciela.
Dnia 23 lipca 1920 roku porucznik Szulc wspaniałym atakiem na bagnety zajął miasteczko Sielce i utrzymał je aż do nadejścia posiłków odpierając zaciekłe kontrataki nieprzyjaciela. Został ranny w nogę lecz na stanowisku swym wytrwał i kompanii nie opuścił.
Zawsze nadzwyczaj sumiennie i z całym poświęceniem się pełnił służbę, a podczas pobytu na froncie zrezygnował z przysługującego mu urlopu nie chcąc opuszczać swych żołnierzy znajdujących się w ciężkich warunkach bytu na froncie.
Za czyny te został odznaczony Orderem VM 5 kl. nr. 2314. Odznaczony również Krzyżem Walecznych.
Szczegółowy opis czynów
Dnia 21 września 1919 roku podczas wyprawy I. baonu na Stołpiszcze porucznik Szulc który dowodził kompanią CKM w krytycznej chwili kiedy baon został otoczony pomiędzy wsiami Tejkicze a Stołpiszcze, pospieszył z 1 plutonem CKM na zagrożone miejsce, ale widząc że obsługa z karabinami nie nadąży, pobiegł sam naprzód zebrał cofający się pluton piechoty 4. kompanii i rzucił się do ataku na bagnety rozbijając nieprzyjaciela i ratując baon. Przytem porucznik Szulc został ciężko ranny w ramie ale nie opuścił swej kompanii CKM i krył z nią powrót baonu ciągle pod naciskiem nieprzyjaciela.
Dnia 23 lipca 1920 roku porucznik Szulc będąc podówczas dowódcą szkoły podoficerskiej pułku otrzymał rozkaz odebrania miasteczka Sielce z powrotem, które to miasteczko było dnia tego przez III. baon pod silnym naporem nieprzyjaciela opuszczone. Wykonując ten rozkaz porucznik Szulc wspaniałym atakiem na bagnety zajął miasteczko i utrzymał je aż do nadejścia posiłków odpierając zaciekłe kontrataki nieprzyjaciela. W walce tej porucznik Szulc został ranny w nogę lecz na stanowisku swym wytrwał i kompanii nie opuścił.
Poza tem przez cały czas bytności swej w pułku porucznik Szulc zawsze nadzwyczaj sumiennie i z całym poświęceniem się pełnił służbę a podczas pobytu na froncie zrezygnował z przysługującego mu urlopu nie chcąc opuszczać swych żołnierzy znajdujących się w ciężkich warunkach bytu na froncie.
źródło: https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/VM/I.482.35-2590.pdf
Jako naoczny świadek poświadczam własnoręcznym podpisem, że opis czynu walecznego porucznika Szulca zgadza się z prawdą.
podpisano: Łajkewicz (?), porucznik
źródło: https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/VM/I.482.35-2590.pdf
Jako naoczny świadek poświadczam własnoręcznym podpisem, że opis czynu walecznego porucznika Szulca zgadza się z prawdą.
podpisano: Chmarfiński (?), porucznik
źródło: https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/VM/I.482.35-2590.pdf