Kazimierz Piotr Spes

Porucznik w stanie spoczynku, syn Michała i Anny z domu Strzeszkowskiej, urodził się 9 września 1885 roku w Komarówce w powiecie brzeżańskim. Ukończył pięć klas gimnazjum w Brzeżanach. Uczestnik I wojny światowej. Wcielony do armii austro-węgierskiej, ukończył szkołę podoficerską. Dostał się do niewoli na froncie włoskim. Od końca 1918 roku żołnierz Armii Hallera w stopniu sierżanta sztabowego. W maju 1919 roku wrócił do Polski, rozpoczął służbę w Wojsku Polskim. Ukończył pięciomiesięczny kurs w Szkole Podoficerów Zawodowych Piechoty numer 2 w Grudziądzu. W 1920 roku służył w 3. Pułku Strzelców Podhalańskich. Brał udział w walkach na froncie bolszewickim. Został ranny pod Kijowem. W sierpniu 1924 roku awansowany na stopień podporucznika. Porucznikiem mianowany 1 stycznia 1925 roku. W 1931 roku przeniesiony z 68. Pułku Piechoty w stan spoczynku z przydziałem do kadry Okręgu Korpusu VII. Mieszkał we Wrześni, prowadził kasyno oficerskie 68. Pułku Piechoty.

Żonaty z Gizelą Fiałkowską, miał córkę Marię.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 052/1 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 30 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Piotr Kazimierz Spes został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).