Bronisław Spalony

Podporucznik rezerwy, syn Marcina i Wiktorii z domu Tomy, urodził się 11 lutego 1904 roku w Kaliszu. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 9 w Berezie Kartuskiej w 1928 roku. Podporucznikiem mianowany 1 stycznia 1931 roku. Zmobilizowany do 7. Batalionu Karabinów Maszynowych 10. Dywizji Piechoty.
Absolwent Męskiego Gimnazjum Filologicznego w Kaliszu z 1922 roku i Szkoły Ogrodniczej w Warszawie z 1927 roku. Instruktor ogrodnictwa w Wołkowysku.

Żonaty z Heleną z domu Artymką, miał dwie córki: Krystynę i Zofię.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 017/3 z kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 9-11 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Bronisław Spalony został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy  poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Bronisława Spalonego zostały odnalezione: książeczka oszczędnościowa PKO, legitymacja oficerska, fotografie oraz karta szczepień (0799).