Franciszek Sodolski

Podporucznik piechoty rezerwy, syn Wojciecha i Marii z domu Poprawy, urodził się 7 października 1913 roku w Gostyniu. Absolwent Szkoły Podchorążych Piechoty Rezerwy w Zambrowie z 1933 roku. Przydzielony do 70., a następnie do 55. Pułku Piechoty, w których odbywał ćwiczenia rezerwy w 1934 i 1935 roku jako dowódca plutonu ciężkich karabinów maszynowych. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem 1 stycznia 1936 roku. W końcu sierpnia 1939 roku został mobilizowany do 70. Pułku Piechoty.
Absolwent gimnazjum w Gostyniu z 1932 roku. Działał w drużynie harcerskiej. Ukończył Wyższą Szkołę Gospodarstwa Wiejskiego, Wydział Ogrodniczy. Studiował kwiaciarstwo w katedrze drzewoznawstwa prof. Romana Kobendzy. 26 czerwca 1938 roku obronił pracę dyplomową Phellodendron – korkowiec, jego znaczenie i zastosowanie ze szczególnym uwzględnieniem Polski. Na jej podstawie uzyskał dyplom i stopień magistra inżyniera ogrodnictwa. Pracował w Zakładach Fundacji Kórnickiej w Kórniku koło Poznania.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Franciszek Sodolski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy  poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).