Szeregowy, syn Ignacego i Marianny, urodził się 28 listopada 1900 roku w Łodzi. Od 29 grudnia 1918 roku brał udział w powstaniu wielkopolskim. Walczył między innymi w Wolsztynie, Zbąszyniu, Nakle i Rynarzewie. Sanitariusz. Łódź. Dopiewo. Poznań. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 2 Kompanii 10 Pułku Piechoty Wojska Polskiego. Zdemobilizowany 26 listopada 1921 roku.
W 1939 roku powołany w stopniu szeregowca do kompanii sanitarnej 10 pp.
Robotnik przemysłowy zamieszkały w Dopiewie, województwo poznańskie.
Żonaty z Zofią z domu Pawelczak miał dwóch synów: Henryka (1922) i Maryjana (1931) oraz cztery córki: Irenę (1924), Janinę (1926), Barbarę (1933) i Genowefę (1937).
Prawdopodobnie zamordowany w Mińsku w więzieniu przy al. Lenina 13 przez NKWD i pochowany w Kuropatach.
Andrzej Maćkowiak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Kalendarz 2000 Miński [6]
