Piotr Lesiński

Kapitan zawodowy, syn Piotra i Marianny z domu Sosnowskiej, urodził się 18 października 1899 roku w Zwoli w powiecie śremskim. Brał udział w I wojnie światowej w armii niemieckiej. Uczestnik powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku. Pozostaje w wojsku z przydziałem służbowym w Poznaniu w stopniu podporucznika. Jako oficer zawodowy zostaje przeniesiony do Śremu, potem kolejno do Krotoszyna, Brzeżan, Żytynia, Przemyśla i Lwowa. Absolwent szkół podchorążych w Poznaniu i Chełmnie. Służył w jednostkach piechoty, w 1939 roku w Korpusie Ochrony Pogranicza w Czortkowie na wschodniej granicy.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Szkołę powszechną ukończył w Zaniemyślu, a maturę zdał w jednym z poznańskim gimnazjów.

Żonaty z Anną z domu Malinowską, miał czworo dzieci: synów Włodzimierza i Olgierda oraz córki Krystynę i Ilinę.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 015/2 z 5 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 9-11 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Piotr Lesiński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Piotra Lesińskiego znaleziono: legitymację oficerską, 2 fotografie, 2 listy, medalik oraz gotówką 5zł w srebrze (0483).