Wiktor Krzyżostaniak

DANE PODSTAWOWE

Data i miejsce urodzenia: 30 września 1893 rok Nowe Budy, powiat Chodzież, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): starszy posterunkowy Policji Państwowej
Miejsce kaźni i pochówku: Twer-Miednoje
Zamordowany: 13-16 kwietnia 1940 roku

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Stanisława i Marcjanny z domu Kozłowskiej, urodził się 30 września 1893 roku w Nowych Budach. Ukończył cztery klasy szkoły ludowej. Wyuczony na kowala pracował w Zakładach Metalowych Krupa w Nadrenii, a potem jako rolnik w Essen. Wcielony do armii niemieckiej w trakcie I wojny światowej, ranny dostał się do niewoli francuskiej. Żołnierz Armii generała Hallera. We Francji odbył specjalne przeszkolenie wojskowe, kurs podoficerski w 1918 roku. Powrócił do kraju i walczył na froncie podolskim. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku. Zwolniony z wojska w stopniu plutonowego w połowie 1920 roku. Przeniesiony do rezerwy 17 czerwca 1923 roku, następnie do pospolitego ruszenia 31 grudnia 1933 roku.
Wstąpił do Policji Państwowej, ukończył kurs dla posterunkowych w 1920 roku. Służbę w Policji Państwowej rozpoczął 1 stycznia 1921 roku we Lwowie na stanowisku stałego funkcjonariusza, pracował w IV Komisariacie. Z dniem 1 kwietnia 1933 roku mianowany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji Państwowej na stopień starszego posterunkowego.
11 kwietnia 1934 roku przeniesiony do województwa poznańskiego. Od 30 września 1936 roku przypisany do Posterunku Kolejowego na dworcu głównym w Poznaniu (lotnisko Ławica). Znając biegle w mowie i piśmie język niemiecki, posługując się również językiem francuskim służył jako policjant przy kontroli paszportów na trasie lotów Warszawa – Berlin. We wrześniu 1939 roku zgodnie z rozkazem wyjechał na Wschód. Do niewoli sowieckiej dostał się w miejscowości Kowel.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Srebrnym Medalem „Za Długoletnią Służbę” , Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę” i Mieczem Hallerowskim. Odznaczony również dwoma francuskimi medalami: Medaille de la Victoire i Medaille Commemorative Francise de la Grande Guerre.
We Lwowie w 1922 roku ożenił się. W 1934 roku przyjechał do Poznania, zamieszkał w koszarach policyjnych przy ulicy Łąkowej, a po przyjeździe rodziny – od 1 lipca wspólnie przenieśli się do mieszkania przy ulicy Jeżyckiej w Poznaniu. W dniu 1 września 1939 roku zalecił rodzinie ucieczkę do Warszawy, a wobec ataku Armii Sowieckiej – żona z córką powróciły do domu.

Żonaty z Anną z domu Górna, miał córkę Zofię (1924).
Z obozu przesłał żonie list oraz kartę z obozu NKWD w Ostaszkowie, jedną kartkę otrzymali również rodzice żony. Kartka żony została najprawdopodobniej przedłożona w sądzie i zaginęła.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 023/3 z 10 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 13-16 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Wiktor Krzyżostaniak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Literatura:
Miednoje, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [3]
Śladem zbrodni katyńskiej [5]
Martyrologia policjantów województwa poznańskiego II RP [10]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zamordowani Kalininie pochowani w Miednoje [253]

Dyplom Wiktor Krzyżostaniak - miecze hallerowskie — Odznaka „Mieczy Hallerowskich” na pamiątkę wiernej służby dla Ojczyzny we Francji i we Włoszech 1918-1920.
*źródło: materiały udostępnione przez Wielkopolskie Muzeum Niepodległości*

Wiktor Krzyżostaniak w okresie niewoli we Francji — Wiktor Krzyżostaniak w niewoli francuskiej w latach 1914-1918.
*źródło: * materiały własne, udostępnione przez rodzinę*

Dyplom Wiktora Krzyżostaniaka - medal francuski — Dyplom przyznający Wiktorowi Krzyżostaniak „Medailler Commemorative Francaise de la Grande Guerre” (1934).
*źródło: materiały udostępnione przez Wielkopolskie Muzeum Niepodległości*

Wiktor Krzyżostaniak z żoną Anną i córką Zofią, Lwów 1928 rok

źródło: * materiały własne, udostępnione przez rodzinę

Wiktor Krzyżostaniak z żoną i córką, 1928 rok — zdjęcie oryginalne

Rodzina Wiktora Krzyżostaniak, zdjęcie współcześnie pokolorowane — zdjęcie współcześnie pokolorowane

zdjęcie współcześnie animowane

Medal Dziesięciolecia Wiktora Krzyżostaniaka — Dokument potwierdzający prawo do Medalu Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości dla pana Wiktora Krzyżostaniaka z dnia 11 kwietnia 1929 roku. Podpisany przez komendanta wojewódzkiego Policji Państwowej we Lwowie – Czesława Grabowskiego, inspektora.

*źródło: materiały udostępnione przez Wielkopolskie Muzeum Niepodległości*

Dyplom Wiktor Krzyżostaniak - Medal Niepodległości — Odznaczenie Wiktora Krzyżostaniaka Medalem Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości (1930).

Wiktor Krzyzostaniak z córką na lotnisku Ławica — Wiktor Krzyżostaniaka z córką Zofią, lotnisko Ławica

Wiktor Krzyżostaniak - fotografia zbiorowa na lotnisku — Wiktor Krzyżostaniak (pierwszy od lewej), bagażowy, celnik, celniczka i bagażowy; lotnisko Ławica w Poznaniu

Wiktor Krzyżostaniak przy biurku na lotnisku Ławica w Poznaniu

Wiktor Krzyżostaniak z córką Zofią przy samolocie. — Wiktor Krzyżostaniak w mundurze, z córką Zofią przy samolocie na lotnisku Ławica w Poznaniu

Wiktor Krzyżostaniak przy samolocie z Janiną Dowbor Muśnicką — Wiktor Krzyżostaniak (pierwszy z prawej) przy samolocie,
kobieta to pilot Janina Dowbor Muśnicka, aresztowana przez sowietów jako Janina Lewandowska, w 1940 roku zamordowana w Katyniu

*źródło: * materiały własne, udostępnione przez rodzinę*

Wiktor Krzyżostaniaka wniosek o przeniesienie — Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Komendy Głównej Policji Państwowej pismem z dnia 11 kwietnia 1934 roku informuje starszego posterunkowego Wiktora Krzyżaniaka o przeniesieniu do Policji Państwowej w województwie poznańskim. Podpisał J. Geib, nadinspektor – Komendant Główny Policji Państwowej.
*źródło: materiały udostępnione przez Wielkopolskie Muzeum Niepodległości*

Przeniesienie Wiktora Krzyżostaniaka do Posterunku Kolejowego w Poznaniu. — Komendant Wojewódzki Policji Państwowej K. Fuchs, nadkomisarz przenosi Wiktora Krzyżostaniaka do Posterunku Kolejowego – 30 września 1936 roku.
*źródło: * materiały własne, udostępnione przez rodzinę*

List Wiktora Krzyżostaniaka z obozu w Starobielsku

dnia 26.11.1939 r.

Droga Kochana Żono i Zosiu,
Znajduje się w ZSRR w Rosji Sowieckiej, jestem zdrów i bądźcie dobrej myśli o mnie. Droga Andziu i Zosiu napiszcie do mnie jak żeście zajechały do rodziców i z powrotem do domu. Żałuję teraz bardzo, że żeście wyjechały z Poznania i dom opuściły. Napisz w jakim stanie zastałyście mieszkanie oraz piwnice. O ile jest możliwe to niech Zosia chodzi nadal do gimnazjum. Napisz czy Ci doręczono 150 złotych. Napisz jakie jest wasze zdrowie i nie martw się będzie znów kiedyś dobrze.
Pisz do mnie wyraźnie i krótkie listy. Teraz Was i całą rodzinę pozdrawiam i całuję, bądźcie zdrowi i do miłego się widzenia. Proszę o odpis, napisz coś o rodzicach i o Franku z Obornik. Teraz do miłego zobaczenia?
Twój mąż i ojciec – Wiktor

Adresujcie do mnie po rosyjsku adres na odwrotnej stronie, całuję was i do widzenia,
Krzyżostaniak Wiktor

źródło: materiały udostępnione przez Wielkopolskie Muzeum Niepodległości

Wniosek do sądu Krzyżostaniak Wiktor — Anna Krzyżostaniak 9 sierpnia 1947 roku wniosła do Sądu Grodzkiego prośbę o uznanie jej męża Wiktora Krzyżostaniaka za zmarłego.
W 1939 roku został powołany do Wojska Polskiego, w czasie działań wojennych dostał się do niewoli rosyjskiej. Ostatnia, otrzymana w 1940 roku wiadomość była z Rosji, z miejscowości Ostaszków, kalińskaja obłast, skrzynka pocztowa 37. Przedstawia dwóch świadków, którzy mogą potwierdzić jej słowa.
*źródło: materiały udostępnione przez Archiwum Państwowe*

Pismo do PCK Wiktor Krzyżostaniak — Polski Czerwony Krzyż pismem z dnia 19 lutego 1947 roku informuje Annę Krzyżostaniak, iż w poszukiwany Wiktor Krzyżostaniak w prowadzonej ewidencji strat personalnych z okresu wojny nie figuruje.

*źródło: materiały udostępnione przez Wielkopolskie Muzeum Niepodległości*

Wniosek o uznanie za zmarłego Wiktora Krzyżostaniaka — Sąd Grodzki w Poznaniu pismem z dnia 10 września 1947 roku zawiadamia, iż w sprawie uznania Wiktora Krzyżostaniaka za zmarłego wysłał ogłoszenie do administracji Monitora Polskiego wzywające zaginionego do zgłoszenia się w tutejszym Sądzie.

*źródło: materiały udostępnione przez Wielkopolskie Muzeum Niepodległości*

Wniosek o sprowadzenie Wiktora Krzyżostaniaka do Polski z ZSRR

Wniosek o sprowadzenie Wiktora Krzyżostaniaka do Polski z ZSRR po rosyjsku

Zaświadczenie
Poznań, dnia 28.1.1957r.

w sprawie sprowadzenie na stałe członków rodziny z ZSRR do Polski
(wersja po polsku i po rosyjsku)

Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Poznaniu stwierdza, że zgłosiła się Obywatelka polski Krzyżostaniak Anna, córka Teofila zamieszkała w Poznaniu, ul. Jeżycka 14 m 8 i oświadczyła, że pragnie sprowadzić męża – Krzyżostaniak Wiktor, syn Stanisława zamieszkałego w Z.S.R.R. woj. Kaliska, skrzynka pocztowa Nr 27. Wymieniony w dniu 17 września 1939 posiadał obywatelstwo polskie.
Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Poznaniu wydaje niniejsze zaświadczenie w celu przedstawienia władzom ZSRR.
Z-ca Kierownika oddziału, A. Pałuka

źródło: materiały udostępnione przez Wielkopolskie Muzeum Niepodległości

Tabliczka cmentarna Wiktora Krzyżostaniaka — Tabliczka cmentarna starszego posterunkowego Wiktora Krzyżaniaka na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje.
*źródło: * materiały własne, udostępnione przez rodzinę*

Katyń…
ocalić od zapomnienia

Wiktor Krzyżostaniak otrzymał swój Dąb Pamięci w Lasku Katyńskim w Poznaniu przy ulicy Polskiej z inicjatywy Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu.

Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.

Certyfikat dębu pamięci Wiktora Krzyżostaniak

Wiktor Krzyżostaniak

DANE PODSTAWOWE

Wiktor Krzyżostaniak z żoną Anną i córką Zofią, Lwów 1928 rok

dnia 26.11.1939 r.

ZaświadczeniePoznań, dnia 28.1.1957r.

Katyń…ocalić od zapomnienia

Powiązane wpisy

Zaświadczenie
Poznań, dnia 28.1.1957r.

Katyń…
ocalić od zapomnienia