Stanisław Ignacy Karwowski
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 9 grudnia 1906 rok Poznań, powiat poznański, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): porucznik służby zdrowia rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Twer-Miednoje
Zamordowany: 29 kwietnia – 1 maja 1940 roku
Porucznik służby zdrowia rezerwy, syn Adama i Anny z domu Łębińskiej, urodził się 9 grudnia 1906 roku w Poznaniu. W latach 1928-1929 odbywał szkolenie wojskowe w Szkole Podchorążych Sanitarnych w Warszawie. Podporucznikiem ze starszeństwem mianowany 1 stycznia 1933 roku, a porucznikiem 1 stycznia 1938 roku. Przynależny do Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań-Miasto. W końcu sierpnia 1939 roku zmobilizowany do VII Szpitala Okręgowego, był lekarzem w szpitalu wojskowym w Białowieży. W nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej.
Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu ukończył w 1925 roku. W 1931 roku uzyskał dyplom lekarza na Uniwersytecie Poznańskim, a w 1936 roku stopień doktora medycyny. W latach 1934-1936 pracował w Klinice Laryngologii na Uniwersytecie Karola w Pradze. Specjalizował się w laryngologii, specjalista chorób uszu, nosa, gardła i krtani. Otworzył prywatną praktykę lekarską, równocześnie był konsultantem Publicznego Szpitala Miejskiego w Poznaniu. Pracownik naukowy Uniwersytetu Poznańskiego. W 1938 roku odbył 6-tygodniowy kurs laryngologiczny w klinice uniwersyteckiej w Bordeaux we Francji.
W latach 1936-1937 był wykładowcą medycyny pastoralnej w Wyższym Seminarium Duchowym w Poznaniu i propagował wiedzę na temat Całunu Turyńskiego. Przetłumaczył czeską pozycję R. V. Hrynka „Święty Całun z Turynu. Męka Pańska w oświetleniu nauki” (pierwsze polskie wydanie 1937).
Żonaty ze Stefanią Władysławą z domu Madalińską, miał troje dzieci: Marię (1933), Adama (1934) i Andrzeja (1938).
Przesłał rodzinie pocztówkę. Dotarła w grudniu 1939 roku. Zaginęła po wojnie w urzędach. Wspomniany we wspomnieniach Jery Schnitter Mejer, córki doktora Jerzego Schnittera, która przebywała w obozie w Ostaszkowie jako pielęgniarka do początku grudnia 1940 roku.
Od 11 listopada przebywał w obozie NKWD w Ostaszkowie, pełniąc funkcję lekarza w sanitarnym oddziale obozu. Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 051/2 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 29 kwietnia – 1 maja 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Stanisław Ignacy Karwowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Miednoje, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [3]
Śladem zbrodni katyńskiej [5]
Pamięci pracowników uczelni poznańskich – ofiar zbrodni katyńskiej [13]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zamordowani Kalininie pochowani w Miednoje [253]
źródło: http://uminski.name/media/11858.pdf
Wspomnienia doktora Stanisława…
W książce „Wspominam Poznań” Zbigniew Zakrzewski pisze (str .112): Stanisław syn prof. Karwowskiego, po studiach medycznych laryngolog. Gdym jako pacjent kilkakrotnie go odwiedzał i bliższą zawarł z nim znajomość, arcypoważny w moim odczuciu pan doktor, okazał się człowiekiem niezwykle ujmującym i przystępnym. W naszym gimnazjum wspaniały działacz harcerski. W czasie ostatniej wojny oddał swe młode życie za Polskę.
Jan Żubr, więzień obozu w Ostaszkowie wywieziony przed likwidacją obozu, w przesłanych żonie St. Karwowskiego „Wiadomościach”, nr 840 pisze: Lekarze nasi za swą pracę ponad siły zyskali sobie wśród więźniów szacunek i uznanie. Dziś kiedy ich nie ma wśród żywych, niech przypomnienie ich nazwisk będzie hołdem złożonym przez ocalałego współtowarzysza sowieckiej niewoli: mjr Woliński, kpt. Trzeciak, por. Van Kagen i por. docent uniwersytetu poznańskiego Karwowski zasługują na wierną pamięć.
Ks. Kamil Kantak napisał list do redakcji „Wiadomości” w którym pisze m.in: Zaprzyjaźniłem się z dr Stanisławem Karwowskim z Poznania, którego ojca Adama, też lekarza i dziada Stanisława, profesora, znałem z dawnych czasów. Przyszedł do naszego baraku z odczytem o całunie turyńskim. Odczyt ciekawy nie tyle ze względu na całun, lecz wskutek rozważania Męki i śmierci Pana Jezusa ze stanowiska lekarskiego.
źródło: materiały udostępnione przez Muzeum Armii Poznań
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Stanisław Ignacy Karwowski otrzymał swój Dąb Pamięci w Lasku Katyńskim w Poznaniu przy ulicy Polskiej z inicjatywy Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
