Walerian Jerzykiewicz

Porucznik piechoty rezerwy, syn Juliana i Pelagii z domu Rakowskiej, urodził się 9 grudnia 1898 roku w Kościanie. Uczestnik powstania wielkopolskiego w Rezerwie Skautowej w Kościanie. Członek kompanii pod dowództwem Józefa Kamińskiego od 29 grudnia 1918 roku. Następnie w Wojsku Polskim. Po wojnie z bolszewikami w rezerwie. Z dniem 1 lipca 1925 roku mianowany podporucznikiem rezerwy piechoty ze starszeństwem. Oficer 55. Pułku Piechoty, w 1939 roku przeniesiony do oficerskiej kadry Okręgu Korpusu VII. Zmobilizowany do Batalionu Obrony Narodowej „Kościan”.
Odznaczony Medalem Niepodległości, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości oraz Krzyżem Towarzystw Powstańców i Wojaków ,,Powstańcom Broni Wdzięczna Wielkopolska”.
W połowie lat 20 XX wieku mieszkał w Poznaniu (trudnił się kupiectwem), a potem w Kamieńcu w Wielkopolsce, gdzie pracował jako urzędnik. Przed wojną zamieszkały w Kościanie. Członek Związku Powstańców Wielkopolskich.

Żonaty z Genowefą Schwarz, miał syna Wojciecha.
Z obozu w Starobielsku napisał do bliskich dwie wiadomości, ostatnią 8 marca 1940 roku.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Walerian Jerzykiewicz został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Podporucznik upamiętniony na tablicy Kościańskiego Krzyża Wschodniego (2007). Jego pamięci poświęcono tablicę w katedrze polowej Wojska Polskiego w Warszawie.