Feliks Marian Grabski

Porucznik artylerii rezerwy, syn Władysława i Jadwigi z domu Oświęcimskiej, urodził się 14 sierpnia 1905 roku w Kurcewie w powiecie jarocińskim. W lipcu 1926 roku powołany został do służby wojskowej i wcielony do 15. pułku artylerii polowej w Bydgoszczy. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii z 1927 roku. Awans na podporucznika rezerwy artylerii ze starszeństwem 1 stycznia 1930 roku. Odbył ćwiczenia rezerwy w 4. Pułku Artylerii Polowej w latach 1931, 1933 i 1935. Awans na porucznika artylerii rezerwy uzyskał 10 sierpnia 1935 roku ze starszeństwem od 1 stycznia 1935 roku z przydziałem do 7. Pułku Artylerii Ciężkiej. W 1939 roku przeniesiony do 4. Pułku Artylerii Ciężkiej w Łodzi.
Absolwent gimnazjum w Ostrowie Wielkopolskim z 1924 roku i Wydziału Rolno-Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego. Inżynier rolnik. Pracował jako zastępca majętności szambelana Edwarda Potworowskiego w Goli (1730 ha) na stanowisku głównego administratora technicznego. Podlegali mu urzędnicy gospodarczy w poszczególnych folwarkach (Bronisławki, Czajkowo, Gostyń Stary, Otówko, Witoldowo) oraz kierownik gorzelni, płatkarni i lokalnej elektrowni w Goli. Mieszkał w Witoldowie.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Feliks Marian Grabski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).