Andrzej Gałyga (Gołyga)

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Tomasza i Anny z d. Migackiej, urodził się 30 listopada 1880 roku w Czartkach w województwie poznańskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej w Błaszkach. W policji od 1 lutego 1920 roku. 14 marca 1925 r. ukończył V kurs w Okręgowej Szkole Policyjnej dla Posterunkowych w Kaliszu z wynikiem dobrym. Mianowany starszym posterunkowym 1 kwietnia 1934 roku. Służył w Komisariacie Kolejowym w Kaliszu, w Komendzie Okręgu Poleskiego, na Posterunku w Błaszkach, skąd z dniem 16 czerwca 1934 roku został przeniesiony do posterunku w Godzieszach.
We wrześniu 1939 roku pełnił służbę na posterunku Policji Państwowej w Godzieszach w powiecie kaliskim.

Żonaty z Józefą z domu Juźwiak, miał córkę Eugenię (1910) i syna Józefa (1915).

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 044/1 z 22 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 25-27 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Andrzej Gałyga został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).