Władysław Chojan

Starszy posterunkowy, syn Marcina i Marianny z domu Biedziak, urodzony 22 maja 1894 roku w Ćmachowie koło Wronek. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W czasie I wojny światowej około 1915 roku wcielony do armii niemieckiej. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Od 1921 roku służył w jednostkach Komendy Miejskiej Policji Państwowej w Poznaniu, m.in. w I Komisariacie. 10 sierpnia 1938 roku przeniesiony do III Komisariatu Komendy Miejskiej Policji Państwowej w Poznaniu, gdzie pełnił służbę do września 1939 roku w stopniu starszego posterunkowego.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości oraz Polską Powszechną Odznaką Sportową.
Mieszkał w Poznaniu.

Żonaty z Anielą z Gawrońskich, miał dwóch synów: Bolesława i Edmunda.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 012/3 z kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 9-11 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Władysłac Chojan został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).