Kazimierz Starkowski

Porucznik łączności rezerwy, syn Józefa i Marii z domu Pohl, urodził się 21 stycznia 1895 roku w Bydgoszczy. W czasie I wojny światowej walczył w armii niemieckiej na froncie wschodnim. W ostatnich dniach grudnia 1918 roku zgłosił się do powstania wielkopolskiego i walczył o wyzwolenie północnej Wielkopolski. W 1919 roku pełnił służbę w 1. Batalionie Telegraficznym w Poznaniu. W 1920 roku urlopowany na czas studiów. Podczas wojny polsko-sowieckiej 1920 roku służył w kompanii telegraficznej Dywizji Piechoty Pomorskiej i walczył m.in. pod Kobryniem. Po zakończeniu działań wojennych przeniesiony do rezerwy z przydziałem do 1. Pułku Łączności, a potem do 7. Batalionu Telegraficznego. Awans na porucznika ze starszeństwem otrzymał 1 czerwca 1919 roku. Zmobilizowany w 1939 roku, walczył w kampanii wrześniowej w 7. baonie telegraficznym.
Odznaczony Krzyżem Walecznych.
Po ukończeniu trzech klas przygotowawczych kontynuował naukę w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, gdzie uzyskał świadectwo dojrzałości w 1914 roku. Studiował prawo na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. Magister prawa, absolwent z 1923 roku. Po odbyciu aplikacji rozpoczął praktykę adwokacką w Sądzie Okręgowym w Poznaniu. Prowadził kancelarię adwokacką w Poznaniu. Był w latach 1934-1937 członkiem sądu dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w Poznaniu.
Czołowy tenisista Wielkopolski lat dwudziestych. W 1924 roku został akademickim wicemistrzem świata w grze podwójnej. Był współorganizatorem AZS w Poznaniu i prezesem AZS Poznań w latach 1920-1921. Współorganizator i sędzia zawodów tenisowych szczebla lokalnego oraz ogólnopolskiego. Z jego inicjatywy w 1923 roku zbudowano w Poznaniu przy ulicy Noskowskiego nowoczesne korty tenisowe AZS. W latach 1921-1929 w Zarządzie Głównym Polskiego Związku Lawn-Tenisowego (jako skarbnik, wiceprezes i członek zarządu).

Żonaty z Jadwigą z domu Kozłowską, miał dwie córki. Z drugiego małżeństwa z Felicją z domu Szeszycką miał również dwie córki: Marię (1934) i Wandę (1938).
Nadesłał do rodziny 2 kartki pocztowe datowane: 30 listopada i 9 grudnia 1939 roku. Siostra porucznika Wanda Starkowska – otrzymała z Niemieckiego Czerwonego Krzyża, w wyniku poszukiwań, pisemne powiadomienie w maju 1940 o miejscu internowania brata – w obozie starobielskim.

Początkowo osadzony w Szepetówce (obwód chmielnicki), następnie jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Kazimierz Starkowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).