Piotr Jan Smarzyński

Podporucznik rezerwy, syn Franciszka i Józefy z domu Bingry, urodził się 1 lutego 1904 roku w Skaryszowie w powiecie radomskim. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie w 1930 roku. Podporucznikiem mianowany 1 stycznia 1935 roku. Od 1937 roku w korpusie oficerów intendentury z przydziałem do Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1939 roku zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 17. Dywizji Piechoty. Uczestniczył w obronie Warszawy, na wschodnich terenach Polski dostał się do niewoli sowieckiej.
Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego w Radomiu w 1925 roku. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, wydziału filozoficznego na kierunku biologii i geografii (1930). Rozpoczął pracę w Gimnazjum Państwowym im. ks. Adama Czartoryskiego w Puławach, po roku objął pracę nauczyciela przyrodoznawstwa, fizyki, matematyki, geografii, chemii i fizyki w Gimnazjum Koedukacyjnym Towarzystwa Szkolnego w Turku. W 1933 roku zdał egzamin na nauczyciela szkół średnich i przeniósł się do szkoły w Koninie. W 1936 roku został mianowany kierownikiem szkoły w Kleczewie w powiecie konińskim.

Żonaty z Marianną z domu Bednarek, miał dwóch synów: Tadeusza (1937) i Andrzeja (1939).

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 052/1 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 30 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Porucznik Piotr Smarzyński został upamiętniony pamiątkową tabliczką na ścianie kościoła pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Turku (1995).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Piotra Smarzyńskiego zostały odnalezione: legitymacja urzędnika państwowego – nauczyciel szkoły Powszechnej w Kleczowie, pow. Konińskiego, karty pocztowe z nadawcą: Smarzyński Franciszek kreis Radom, p. Skaryszew, listy, notes oraz świadectwo szczepienia w Kozielsku (03897).