Roman Skornia
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 5 lutego 1895 rok Trzemeszyn, powiat mogileński, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): kapitan intendentury
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Kapitan intendentury, syn Franciszka i Nepomouceny z domu Birkholz, urodził się 5 lutego 1895 roku w Trzemesznie w powiecie mogileńskim. Walczył w I wojnie światowej w armii niemieckiej. Po wybuchu powstania wielkopolskiego przyłączył się do oddziału powstańczego i uczestniczył w wyzwoleniu Wielkopolski. Jako żołnierz Wojska Polskiego brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920. W latach 1922-1937 służył w 15. Pułku Ułanów, a następnie w 62. Pułku Piechoty. Od grudnia 1937 roku służył jako ofi cer gospodarczy batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza Bereźne. Nominację na stopień kapitana ze starszeństwem otrzymał 19 marca 1939 roku.
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Roman Skornia został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [2]
Powstańcy wielkopolscy w grobach katyńskich [15]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]