Marian Wasilewski

Komisarz Służby Granicznej, syn Stanisława i Antoniny z domu Miechowskiej, urodził się 1 lutego 1896 roku w Paulinowie, parafia Szewna. Ukończył 5. klasowe Progimnazjum rosyjskie w Radomiu. Wyjechał do Kijowa, gdzie kontynuował naukę w dwuletnim 2. Riazańskim Gimnazjum, które ukończył w 1916 roku. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej w Kijowie. W marcu 1917 roku powołany do służby w wojsku rosyjskim i skierowany do Kijowskiej Wojskowej Komendy Uzupełnień w charakterze kancelisty. Następnie skierowany do Wojskowej Szkoły Oficerskiej w Kijowie, którą ukończył w stopniu chorążego. W końcu 1918 roku powrócił do Polski, gdzie w Ostrowcu Świętokrzyskim zaangażował się w pracę w sekcji organizacji i werbunkowej POW obwodu Ostrowiec. Czynnie rozbrajał Austriaków w początkach 1918 roku. Od listopada 1918 roku do marca 1919 roku zastępca dowódcy kompanii Straży Kolejowej Wyszków-Mińsk Mazowiecki. Awansował na stanowisko podchorążego i objął stanowisko zastępcy inspektora Wojskowej Straży Kolejowej Dyrekcji w Radomiu, a następnie zastępcy dowódcy 1. kompanii ochraniającej linię kolejową Warszawa-Wołomin-Tłuszcz. W sierpniu 1921 roku zakończył służbę w Wojskowej Straży Kolejowej i przeniesiony do rezerwy Wojska Polskiego. Podporucznikiem piechoty rezerwy ze starszeństwem mianowany 1 czerwca 1919 roku.
Podjął służbę w Straży Celnej w Warszawie. W 1928 roku przeszedł do utworzonej Straży Granicznej na stanowisko adiutanta Mazowieckiego Inspektoratu Okręgowego w Ciechanowie. Przeniesiony do Wielunia (jako adiutant Inspektoratu Straży Granicznej Nr 13) i awansowany do stopnia podkomisarza Straży Granicznej. W 1930 roku został komendantem komisariatu Straży Granicznej w Poznaniu. Na własną prośbę, w 1933 roku przeniesiony do Międzychodu nad Wartą i wkrótce awansowany do stopnia komisarza Straży Granicznej. Tamże do wybuchu II wojny światowej. We wrześniu 1939 roku otrzymał rozkaz ewakuacji na wschód do punktu zbornego w Rawie Ruskiej.
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Niepodległości, Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Srebrnym Medalem Za Długoletnią Służbę oraz odznaką Straży Granicznej.

Żonaty z Zofią Eugenią z domu Jaroszyńską, miał dwoje dzieci: córkę Irenę Zofię (1933) i syna Ryszarda (1935).
Pożegnał rodzinę w lesie pod Lublinem słowami „Wzywa mnie obowiązek”.
Przesłał jedną kartkę z obozu w Ostaszkowie.
 
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 016/2 z kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 9-11 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień nadkomisarza Służby Granicznej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Marian Wasilewski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).