Marian Wasilewski

Komisarz Służby Granicznej, syn Stanisława i Antoniny z domu Miechowskiej, urodził się 1 lutego 1896 roku w Paulinowie, parafia Szewna. Ukończył 5. klasowe Progimnazjum rosyjskie w Radomiu. Wyjechał do Kijowa, gdzie kontynuował naukę w dwuletnim 2. Riazańskim Gimnazjum, które ukończył w 1916 roku. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej w Kijowie. W marcu 1917 roku powołany do służby w wojsku rosyjskim i skierowany do Kijowskiej Wojskowej Komendy Uzupełnień w charakterze kancelisty. Następnie skierowany do Wojskowej Szkoły Oficerskiej w Kijowie, którą ukończył w stopniu chorążego. W końcu 1918 roku powrócił do Polski, gdzie w Ostrowcu Świętokrzyskim zaangażował się w pracę w sekcji organizacji i werbunkowej POW obwodu Ostrowiec. Czynnie rozbrajał Austriaków w początkach 1918 roku. Od listopada 1918 roku do marca 1919 roku zastępca dowódcy kompanii Straży Kolejowej Wyszków-Mińsk Mazowiecki. Awansował na stanowisko podchorążego i objął stanowisko zastępcy inspektora Wojskowej Straży Kolejowej Dyrekcji w Radomiu, a następnie zastępcy dowódcy 1. kompanii ochraniającej linię kolejową Warszawa-Wołomin-Tłuszcz. W sierpniu 1921 roku zakończył służbę w Wojskowej Straży Kolejowej i przeniesiony do rezerwy Wojska Polskiego. Podporucznikiem piechoty rezerwy ze starszeństwem mianowany 1 czerwca 1919 roku.
Podjął służbę w Straży Celnej w Warszawie. W 1928 roku przeszedł do utworzonej Straży Granicznej na stanowisko adiutanta Mazowieckiego Inspektoratu Okręgowego w Ciechanowie. Przeniesiony do Wielunia (jako adiutant Inspektoratu Straży Granicznej Nr 13) i awansowany do stopnia podkomisarza Straży Granicznej. W 1930 roku został komendantem komisariatu Straży Granicznej w Poznaniu. Na własną prośbę, w 1933 roku przeniesiony do Międzychodu nad Wartą i wkrótce awansowany do stopnia komisarza Straży Granicznej. Tamże do wybuchu II wojny światowej. We wrześniu 1939 roku otrzymał rozkaz ewakuacji na wschód do punktu zbornego w Rawie Ruskiej.
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Niepodległości, Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Srebrnym Medalem Za Długoletnią Służbę oraz odznaką Straży Granicznej.

Żonaty z Zofią Eugenią z domu Jaroszyńską, miał dwoje dzieci: córkę Irenę Zofię (1933) i syna Ryszarda (1935).
Pożegnał rodzinę w lesie pod Lublinem słowami „Wzywa mnie obowiązek”.
Przesłał jedną kartkę z obozu w Ostaszkowie.
 
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 016/2 z kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 9-11 kwietnia 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Marian Wasilewski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).