Franciszek Peisert

Kapitan w stanie spoczynku, syn Józefa i Marii z domu Kuczyńskiej, urodził się 26 października 1886 roku w Rogoszycach koło Ostrzeszowa. Uczęszczał przez osiem lat do szkoły elementarnej w Gostyniu, a po jej ukończeniu pracował przez dwa lata w gostyńskiej kasie powiatowej, później handlował bydłem. W latach 1903-1906 był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego Sokół.
Do armii niemieckiej został powołany w 1908 roku i przydzielony do artylerii polowej. Po wybuchu I wojny światowej służył najpierw w 41. Pułku Artylerii Polowej, a po przeszkoleniu w artylerii przeciwlotniczej. Walczył na froncie zachodnim. Zdemobilizowany 21 listopada 1918 roku powrócił do Gostynia. Włączył się w przygotowanie powstania wielkopolskiego w ramach Sokoła. Ćwiczenia z bronią odbywały się na strzelnicy Bractwa Kurkowego oraz na polach majątku Edwarda Potworowskiego w Goli. Od 27 stycznia służył w oddziałach powstańczych na odcinku grupy Leszno, początkowo jako komendant odcinka Poniec, potem został kierownikiem magazynów mundurowego, broni i amunicyjnego frontu południowo-zachodniego. 15 maja 1919 roku został przeniesiony do 2. batalionu Pułku Strzelców, a 4 lipca do 1. Pułku Obrony Krajowej w Poznaniu na stanowisko oficera rachunkowego. Następnie służył w jednostkach gospodarczych Okręgu Korpusu Poznań i intendenturze Dowództwa Okręgu Korpusu Pomorze.
27 marca 1922 roku otrzymał stopień podporucznika w korpusie osobowym oficerów intendentury i 1 kwietnia przydzielony został do 16. Pułku Artylerii Polowej jako oficer płatnik. Tę funkcję pełnił do emerytury. Awans na stopień porucznika uzyskał 8 czerwca 1922 roku, a na stopień kapitana 1 kwietnia 1924 roku, ze starszeństwem od 1 lipca 1923 roku. Do 1929 roku był płatnikiem w 16. Pułku Artylerii Lekkiej, a następnie przeszedł w stan spoczynku.
Zamieszkał w Bydgoszczy. We wrześniu 1939 roku służył w Składnicy Materiału Intendenckiego w Łodzi.

Żonaty z Marią Ludwiką z domu Kuncerowicz, miał trzech synów: Stefana (1917), Andrzeja (1921) i Kazimierza (1923) oraz dwie córki: Helenę (1920) i nieznaną z imienia (urodzoną po 1924).

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 036/4 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20-22 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Franciszek Peisert został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Fraciszek Peisert znaleziono: kartki od książki wojskowej oraz 1 list (0882).