Franciszek Nadstawek

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Jana i Zofii z domu Śmigiel, urodził się 30 marca 1888 roku w Jankowie Przygrodzkim w województwie poznańskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W czasie I wojny światowej w armii niemieckiej. Od 15 marca 1919 roku do 30 czerwca 1920 roku w Dowództwie Żandarmerii Krajowej w Poznaniu w stopniu wachmistrza, następnie w policji województwa poznańskiego. Służył w policji w Lesznie, w Pępowie (powiat gostyński), w Poznaniu, w Szamotułach, we Wronkach (powiat szamotulski). 8 września 1933 roku przeniesiony do województwa poleskiego z przydziałem na posterunek Policji Państwowej w Prużanie, skąd 21 października 1936 roku skierowany został do Komendy Powiatowej Policji Państwowej w Prużanie i tam pełnił służbę we wrześniu 1939 roku.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Srebrnym Medalem „Za Długoletnią Służbę” i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Agnieszką, miał córkę Stanisławę (1923). W kwietniu 1940 rodzina została przymusowo wysiedlona do Kazachstanu.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 937/3 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 22-25 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Franciszek Nadstawek został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Został upamiętniony na cmentarzu w Pępowie (1990).