Florian Bolesław Łukomski

Podporucznik rezerwy, syn Władysława i Praksedy z domu Taras, urodził się 9 marca 1913 roku w Kostrzynie w powiecie średzkim. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie z 1933 roku. Ćwiczenia w rezerwie na stanowisku dowódcy plutonu odbywał w latach 1934 i 1935 w 29. Pułku Piechoty. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem 1 stycznia 1936 roku, przydzielony ewidencyjnie do 60. Pułku Piechoty. Zmobilizowany 27 sierpnia 1939 roku.
Do szkoły powszechnej uczęszczał w Kostrzynie. W 1923 roku rozpoczął naukę w gimnazjum w Chodzieży. W następnym roku rodzice przeprowadzili się do Śremu. W latach 1924-1932 był uczeniem gimnazjum śremskiego, gdzie 18 maja 1932 roku otrzymał świadectwo dojrzałości. Jesienią 1933 roku zapisał się na Wydział Prawno-Ekonomiczny Uniwersytetu Poznańskiego, jednak z powodu śmierci ojca zmuszony był przerwać studia już w następnym roku. 1 października 1936 roku rozpoczął pracę w agencji pocztowo-telegraficznej w Działaniu w powiecie witkowskim. 10 grudnia przeniósł się do Urzędu Pocztowo-Telegraficznego w Szamotułach, jako praktykant. W sierpniu 1937 roku złożył egzamin dla praktykantów i 30 sierpnia 1937 roku przeniesiony został do Urzędu Pocztowo-Telegraficznego w Gostyniu, 1 października 1938 roku mianowano go asystentem.

Kawaler.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywóz- kowa numer 032/4 z 14 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w lesie katyńskim 19 kwietnia 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Florian Bolesław Łukomski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).